395px

O Computador

Buio Pesto

O Computer

Ormai o mondo l'è informatizzou,
se no ti stæ a-o passo ti t'è fregou,
coscì ho deciso, da lunedì,
un bello computer m'accatto anche mì.

E finalmente me l'han installou,
o ciù veloxe, o ciù attrezzou,
oua ve conto, a no l'è 'na pansann-a,
cosse m'è successo in te 'na settemann-a.

O primmo giorno me g'assetto davanti,
pè non inciasträlo m'infïo anche i guanti,
o creuvo ben pè avvardâ a vernixe,
a garansia a metto in cornixe.

E martedì l'è arrivou mæ cuxin,
che l'è vint'anni ch'ou vive a Dublin,
o me dixe: "I like your house",
e comme d'incanto sparisce o mæ mouse.

Poi se presenta so figgio Johanni,
c'ou pâ 'na scròssua d'attaccapanni,
o parla in ingleise, no capiscio un belin,
capiscio, però, ch'o fà feua o tappetin.

Mercoledì mæ barba Pasquale,
che a forsa de troffie o peisa un quintale,
o molla 'na quägia, ghe cazze a dentëa,
o polverissa a povia tastea.

Zeuggia mæ figgio che o l'è sempre fêua,
o vegne insemme ai compagni de schêua.
"Dovemmo fâ 'na riçerca in scè Dante",
xattan o modem e pure a stampante.

Venerdì, 17, arria mæ moggê,
che me s' inghèugge sempre in t'ì pè,
cö detersivo a se mette a pulì,
và in cûrto-circùito o lettore C.D.

Sabbo mæ figgia ch'a l'ha pè galante
un "pescou de canna" de Sestri Levante,
sempre in ritardo pè corrî a-a stazion,
s'ingamba in tò cavo d'alimentazion.

Domenega poi de primma mattinn-a,
mì ëo bersagliere, no son 'na belinn-a,
voeivo sarvâ tutto quello che resta,
me inciampo pè-e scae, me rompo anche a testa.

E a mæ illusion de tecnologia,
in t'è 'na settemann-a a l'è proprio svania,
son triste, avvilio, no gh'a fasso ciù,
ma...son sempre i stessi a piggialo in tò cû

O Computador

Agora o mundo tá informatizado,
se você não acompanha, já era, meu amigo,
por isso decidi, a partir de segunda,
um computador bonito eu vou comprar também.

E finalmente instalaram pra mim,
o mais rápido, o mais equipado,
hoje vou contar, não é brincadeira,
coisas que aconteceram em uma semana.

No primeiro dia me sentei na frente,
pra não me atrapalhar, até coloquei luvas,
achei que ia dar conta de tudo,
a garantia eu coloquei na moldura.

E na terça chegou meu primo,
que vive em Dublin há vinte anos,
e me disse: "Eu gosto da sua casa",
e como num passe de mágica, sumiu meu mouse.

Depois apareceu o filho dele, Johanni,
com uma bagunça de cabos na mão,
falava em inglês, não entendi nada,
mas percebi que ele tava arrumando o tapete.

Na quarta, meu tio Pasquale,
que por causa de comida pesa um quintal,
me deu uma bronca, me encheu de dente,
deixou a poeira toda na mesa.

E meu filho que tá sempre na correria,
vem junto com os amigos da escola.
"Temos que fazer uma pesquisa sobre Dante",
pega o modem e também a impressora.

Na sexta, dia 17, chega minha mulher,
que sempre me enche o saco, não tem jeito,
com detergente vai limpar tudo,
na hora do almoço, o leitor de CD.

Sábado, minha filha que tá com um namorado,
um "pescador de vara" de Sestri Levante,
sempre atrasada pra correr pra estação,
se enrola no cabo de alimentação.

E no domingo, bem de manhã,
eu sou o alvo, não sou bobo não,
queria salvar tudo que restou,
me tropeço nas escadas, até quebrei a cabeça.

E a minha ilusão com a tecnologia,
em uma semana já foi pro espaço,
estou triste, desanimado, não aguento mais,
mas...são sempre os mesmos que me ferram no final.