Suinatun Surma
Kärsivan rukous
Tuskissasi jaloissani ryömit
Armoa anoen
Vuodattaen verta tuhansista haavoistasi
jotka suolalla ja myrkyllä kyllästin
Ei ole armoa
Ei anteeksiantamusta
kun kasvojasi ilkkuen potkaisen
Kuka nyt on Herra
ja ketä on korkeuksiin katsottavan?
Kenen varassa on elämä ja kuolema,
kenen vihaa on nyt peljätävän
Kurjuutesi on onneni!
Heikkoutesi on vahvuuteni!
Mahdin alla taipuu kovinkin teräs
Pelossa katoaa syvinkin viisaus
Viimeinen isku
Raastaa sinusta elon rippeet
Ruumiisi häpäisen
ja hautaan kuolleeseen synnin maahan
Kerran taivaan valon ruhtinas
nyt ravintona matojen
Kun jälleen yöhäön palaan
on nimesi vaipunut unholaan
Oração do Sofrimento
Oração do Sofrimento
Nos teus pés, eu rastejo em agonia
Implorando por clemência
Derramando sangue de mil feridas
Que eu salguei e envenenei
Não há clemência
Não há perdão
Quando eu te chuto com desprezo
Quem é o Senhor agora
E a quem devemos olhar para cima?
Em quem está a vida e a morte,
De quem é o ódio que agora se teme?
Teu sofrimento é minha sorte!
Tua fraqueza é minha força!
Sob o poder, até o aço mais forte se curva
Na dor, a sabedoria mais profunda desaparece
O golpe final
Arranca de ti os últimos vestígios de vida
Eu humilho teu corpo
E enterro na terra do pecado
Uma vez príncipe da luz celestial
Agora alimento para os vermes
Quando eu voltar à escuridão da noite
Teu nome terá desaparecido na névoa.