Marcha de Alfama
Alfama não envelhece
E hoje parece
Mais nova ainda
Iluminou as janelas
Reparem nelas
Como está linda.
Vestiu a blusa clarinha
Que a da vizinha
É mais modesta
E pôs a saia garrida
Que só é vestida
Em dias de festa
Becos escadinha ruas estreitinhas
Onde em cada esquina há uma bailarico
Trovas p'las vielas e em todas elas
Perfume de manjerico
Risos gargalhadas, fados desgarradas,
Hoje em Alfama é um demónio
E em cada canto um suave encanto
De um trono de Santo António.
Já se não ouvem cantigas
E as raparigas
De olhos cansados
Ainda aproveitam o ensejo
De mais um beijo
Dos namorados
Já se ouvem sinos tocando
Galos cantando
Á desgarrada
E mesmo assim dona Alfama
Só volta p'rá cama
Quando é madrugada.
De Mars van Alfama
Alfama veroudert niet
En vandaag lijkt het
Nog jonger dan ooit
Het verlichtte de ramen
Kijk er eens naar
Hoe mooi het is.
Ze droeg de lichte blouse
Die van de buurvrouw
Is bescheidener
En deed de kleurrijke rok aan
Die alleen gedragen wordt
Op feestdagen.
Steegjes, trappen, smalle straatjes
Waar op elke hoek een dansfeest is
Liederen door de steegjes en in al die
De geur van basilicum
Lachen, schateren, fado's zonder regels,
Vandaag in Alfama is het een demon
En in elke hoek een zachte betovering
Van een troon van Sint Antonius.
Je hoort geen liedjes meer
En de meisjes
Met vermoeide ogen
Profiteren nog van de kans
Voor weer een kus
Van de geliefden.
Je hoort de klokken luiden
Hanen kraaien
In de vroege ochtend
En toch, mevrouw Alfama
Gaat pas naar bed
Als het ochtendgloren is.