395px

Ciano

Closterkeller

Cyan

Coraz bli¿ej moment
Gdy nie poznam ju¿ siebie
Mo¿e jestem szalona
Mo¿e jestem, nie wiem...

Ten krzew ju¿ nie zakwitnie wiecej
I bedzie tak sta³
Cichy i ci¹gle zielony
Tym krzewem jestem ja
Wspomnienia powracaj¹
Kiedy chce byæ sama
By zatruæ myœl i cia³o
W pó³mroku zasypiania

Coraz mniej ju¿ czuje
Coraz wiecej wiem
W moich oczach kamienie
A w ramionach cieñ
Zrobie co tylko ka¿esz
Zrobie co tylko chcesz
W moich oczach kamienie
A w ramionach cieñ
Zabierasz mnie, gdzie ¿yje noc
Na dno
Za siódmy kr¹g, ze œwiat³a w mrok
Na dno

Gdy w ramionach mych umierasz
I gdy widze co nas czeka
W tym pó³mroku tone
Bo myœli jak rzeka
I wiem, ju¿ nie zakwitne wiecej
Jak ten krzew pod oknem
Czasami czyjeœ rece
Kwiat sztuczny przypn¹ do mnie
Gdy nie mam ju¿ na nic si³y
Ostatni p³omieñ to ja
Kiedy ide za Tob¹
Coraz bli¿ej do dna

Robie co tylko ka¿esz
Robie co tylko chcesz
Na mym ciele stygmaty
W oczach kamienny sen
Tylko jedno ju¿ czuje
Tylko jedno wiem
¯e cokolwiek sie stanie
Nie opuszcze Cie
Dlatego ide wci¹¿ za Tob¹ w noc
Na dno
Za siódmy kr¹g, w truj¹cy mrok
Na dno

Coraz mniej ju¿ czuje
Coraz wiecej wiem...

Na krzewie obok kolorowy ptak
Gniazdo buduje skrzydlaty
Patrz¹c na niego wspominam jak
Zabra³eœ mi moje kwiaty
Zabra³eœ mi moje kwiaty.....

Ciano

Coração mais perto do momento
Quando não me reconheço mais
Talvez eu esteja louca
Talvez eu esteja, não sei...

Esse arbusto não vai florescer mais
E vai ficar assim parado
Silencioso e sempre verde
Esse arbusto sou eu
As lembranças voltam
Quando quero ficar sozinha
Para envenenar a mente e o corpo
No crepúsculo do sono

Cada vez menos eu sinto
Cada vez mais eu sei
Nos meus olhos, pedras
E nos braços, sombra
Farei tudo que você mandar
Farei tudo que você quiser
Nos meus olhos, pedras
E nos braços, sombra
Você me leva onde a noite vive
Ao fundo
Para o sétimo círculo, da luz para a escuridão
Ao fundo

Quando você morre em meus braços
E quando vejo o que nos espera
Nesse crepúsculo eu afundo
Pois os pensamentos são como um rio
E eu sei, não vou florescer mais
Como aquele arbusto na janela
Às vezes sinto mãos de alguém
Prendendo uma flor artificial em mim
Quando não tenho mais forças para nada
A última chama sou eu
Quando vou atrás de você
Cada vez mais perto do fundo

Farei tudo que você mandar
Farei tudo que você quiser
No meu corpo, estigmas
Nos olhos, um sonho de pedra
Só sinto uma coisa
Só sei uma coisa
Que aconteça o que acontecer
Não vou te deixar
Por isso continuo seguindo você na noite
Ao fundo
Para o sétimo círculo, na escuridão tóxica
Ao fundo

Cada vez menos eu sinto
Cada vez mais eu sei...

No arbusto ao lado, um pássaro colorido
Constrói um ninho alado
Olhando para ele, lembro como
Você me tirou minhas flores
Você me tirou minhas flores.....

Composição: