Surunmurhaaja
kasvoilla kirjaimia
käsivarsilla sanoja
sydämissä lämmintä verta
poskilla surunauhoja
puhutaan kuin pakkaselle
puhutaan pohjatuulelle
joka suurena valtatienä
nousee meidän väliimme
ja kirjan nimi joka vapauttaa
ei oo kirjo
, taitamatta
epäilysten kirkkotarha
kasvaa piikkipensastaan
kun aika tuskan jälkeen
jatkaa outoa kulkuaan
silloin
hiihän hirven
hiihän hiien
hiihän taivosen hipiän
hiihän hirven
hiihän hiien
hiihän huomisen häpiän
Assassino de Surpresas
com letras no rosto
com palavras nos braços
com sangue quente no coração
com fitas de luto nas bochechas
falamos como se fosse frio
falamos para o vento do norte
que como uma grande estrada
se ergue entre nós
e o nome do livro que liberta
não está escrito
, sem habilidade
o cemitério das dúvidas
cresce com seus espinhos
quando o tempo, após a dor
continua seu caminho estranho
então
siga o cervo
siga o espírito
siga a pele do céu
siga o cervo
siga o espírito
siga a vergonha de amanhã