Turkoosi
maasta poimin kirjokiven
katson sen väriä sirisilmin
tunnen kuinka kivi katsoo
takaisin kivisin silmin
laulan sille miesilaulun
laulaako
i kauas
samojen seutujen halki aina
vaikka luulin että tiedät
nyt tiedän että luulit
et ole koskaan paikassa
vaan paikka on aina sinussa
Turquesa
do chão eu pego a pedra colorida
vejo sua cor com olhos curiosos
enquanto sinto como a pedra me observa
com olhos de pedra de volta
canto pra ela uma canção de homem
canta ou não
é longe
através das mesmas regiões sempre
mesmo que eu achasse que você sabia
agora sei que você achou
que nunca esteve em lugar nenhum
mas o lugar sempre está dentro de você