Cisza I Ogień
W miejscu gdzie stoję ginie kształt
Światła zlewają się u stóp
Wtłoczony lekko w obcy nurt
Chciałbym ocalić, co się da.
Na skraju miast, na skraju dnia
Między drogami, które znasz
Chwila wytchnienia mimo spraw
Niech będzie chwała za ten czas!
I chwała za ten czas!
Świat jakby skulił się we mgle
Próbując nabrać nowych sił
Gdy się obudzi żeby żyć
Wyzwoli strach, roztoczy gniew.
Na skraju miast, na skraju dnia
Między drogami, które znasz
Chwila wytchnienia mimo spraw
Niech będzie chwała za ten czas!
I chwała za ten czas!
Nim noc napełni się krzykiem
Nim zgrzyt zagłuszy muzykę
Niech wszystko wokół zamilknie
Niech świat uświęci tę ciszę.
Ja mogę tak być
I mogę w to wierzyć, że
Przez kilka chwil
Nic się nie zmieni.
Ja mogę tak być
Na skraju spraw
W niedorzeczności
Bezpiecznie trwać.
Cisza.
Cisza i ogień.
We mnie.
We mnie i w tobie.
Cisza i ogień - wytchnienie mimo spraw.
Silêncio e Fogo
No lugar onde estou, a forma se vai
As luzes se misturam aos meus pés
Levemente empurrado por um fluxo estranho
Queria salvar o que dá pra salvar.
Na beira das cidades, no fim do dia
Entre as estradas que você conhece
Um momento de descanso apesar das coisas
Que haja louvor por esse tempo!
E louvor por esse tempo!
O mundo parece ter se encolhido na névoa
Tentando ganhar novas forças
Quando acorda pra viver
Libera o medo, espalha a raiva.
Na beira das cidades, no fim do dia
Entre as estradas que você conhece
Um momento de descanso apesar das coisas
Que haja louvor por esse tempo!
E louvor por esse tempo!
Antes que a noite se encha de gritos
Antes que o rangido abafe a música
Que tudo ao redor se cale
Que o mundo consagre esse silêncio.
Eu posso assim ficar
E posso acreditar que
Por alguns momentos
Nada vai mudar.
Eu posso assim ficar
Na beira das coisas
Na absurdidade
Seguramente permanecer.
Silêncio.
Silêncio e fogo.
Dentro de mim.
Dentro de mim e em você.
Silêncio e fogo - descanso apesar das coisas.