395px

Dois Passos à Frente

Dagö

Kaks Takti Ette

Nagu tulnukas ta keset valgusrampi
kõrvad väljas, silmad hullult vilavad
ilmus äkki, mitte ainumastki krampi
looduse poolt anne, tursked tuharad
kaasas unistus ja talletatud laulud
kampsun kolme nööbiga ja karge hääl
targad asjatundjad, väljaõppin`d maugud
kohe nagu kärbsed lendasid ta pääl
Oi laps laps laps laps laps laps
vaas kui hukkus kui kukkus, siis hüüti
ja killud, mis õnne tooks,
prahiämbrisse pühiti hoolega

Käteasendid ja kõndimise tunnid
avaüritused, õpete`t maneer
püüa püüdlikult kui kuulsus tagant sunnib
siis sa ükskord jõuad kaugemale veel
Toidulisanditel puudub pidulikkus
vöö vaid leebemalt nii lõikab puusa pääl
kõik mis sisse sõi ka kohe välja sittus
tal on juba väga teiste moodi hääl
Oi laps laps laps laps laps laps
vaas kui hukkus kui kukkus, siis hüüti
ja killud mis õnne tooks
prahiämbrisse pühiti hoolega

Aga tean, kord lendame Marsile, ma tean
ja ma loodan, ma usun, ma tahan kaasa minna
ma sinna ju ometi teel

Esileheküljel sillerdamas elu
teenib tuhandeid, kuid puudu sajane
lõhki aetud ammu vindun`d abielu
uusi väljakutseid kõik me vajame
rahvas vahetub, vaid restoran on sama
imet tabamas end tabad imemas
äkki purgi äärest kuivale kuldkala
jätab täitmata su soovid mineja

Aga tean, kord lendame Marsile, ma tean
ja ma loodan, ma usun, ma tahan kaasa minna
ma sinna ju ometi teel

Dois Passos à Frente

Como um inseto no meio da luz
orelhas de fora, olhos brilhando
apareceu de repente, sem nenhum aviso
um presente da natureza, quadris avantajados
veio com um sonho e canções guardadas
suéter de três botões e voz firme
especialistas sábios, treinados em manhas
como moscas, todos voavam ao seu redor
Oi criança, criança, criança, criança, criança
quando caiu, gritaram
as migalhas que trariam sorte
foram varridas para o lixo com cuidado

Posturas das mãos e aulas de andar
eventos de abertura, ensaiando o jeito
tente se esforçar como se a fama te empurrasse
então um dia você vai chegar mais longe ainda
suplementos não têm a mesma solenidade
cinto só afrouxa, cortando a cintura
tudo que comeu logo se foi
sua voz já é bem diferente dos outros
Oi criança, criança, criança, criança, criança
quando caiu, gritaram
as migalhas que trariam sorte
foram varridas para o lixo com cuidado

Mas eu sei, um dia vamos voar para Marte, eu sei
e eu espero, eu acredito, eu quero ir junto
porque eu estou a caminho disso

Na página inicial, a vida brilha
ganhando milhares, mas falta um centavo
casamento desfeito há muito tempo
todos precisamos de novos desafios
as pessoas mudam, mas o restaurante é o mesmo
capturando o maravilhoso, você se pega admirando
de repente, à beira do pote, um peixe dourado
deixa seus desejos em aberto, indo embora

Mas eu sei, um dia vamos voar para Marte, eu sei
e eu espero, eu acredito, eu quero ir junto
porque eu estou a caminho disso

Composição: