A casiña do novo sol
Seica din que anda polo Baixo Miño
A casiña do novo sol
Foi a ruína de moitos mozos
Entre os cales estou eu
Miña nai era coma un xastre
Coseume os meus vellos pantalóns
Meu pai un xogador
Un coñecido do barrio
Aquí o único que precisa un xogador
Son cartos e un antro con bo viño
Ese home só queda satisfeito
Cando cae, bébedo e desfeito
Miña nai dille aos teus fillos
Que non fagan como fixen eu
Gastar as súas vidas en pecado e dor
Na casiña do novo sol
Se fixera caso a miña nai
Hoxe estaría aquí
Pero era xove e doudo
Dos bos consellos fixenme xordo
Xa teño un pé metido no andar
E outro subido no tren
Que vai camiño a Vigo
Esta vez espérame o castigo
A casiña do novo sol
A casinha do novo sol
Dizem que ando pelo Baixo Miño
A casinha do novo sol
Foi a ruína de muitos jovens
Entre os quais estou eu
Minha mãe era como uma costureira
Costurou minhas velhas calças
Meu pai um jogador
Um conhecido do bairro
Aqui o único que precisa um jogador
São grana e um bar com bom vinho
Esse cara só fica satisfeito
Quando cai, bêbado e acabado
Minha mãe diz aos seus filhos
Que não façam como eu fiz
Gastar suas vidas em pecado e dor
Na casinha do novo sol
Se eu tivesse ouvido minha mãe
Hoje estaria aqui
Mas era jovem e teimoso
Dos bons conselhos fiz-me surdo
Já tenho um pé no caminho
E outro no trem
Que vai rumo a Vigo
Dessa vez me espera o castigo
A casinha do novo sol
Composição: Daniel González