Inn I De Dype Skogers Favn
Det gaar en vei over fjellet
Inn i de dype skogers favn
Garder her led grusom skjebne
Ved likbål sørget mang en ravn
Pesten trodde den norske mark
Fra havn over land til annen havn
Med tunge subbende skritt den steg
Inn i de dype skogers favn
Dauden i sort gjorde sjelen frossen
Gjorde huden veik under en Norrøn himmel
Det gaar en vei over fjellet
Inn i de dype skogers favn
Langsom vandring fører meg
Inn i det dunkle skogsriket
For å finde gard, eldet og forlatt
Fra en ensom, sort og endeløs natt
Ao Abraço das Florestas Profundas
Sobre a montanha segue um caminho
Ao abraço das florestas profundas
Fazendas aqui sofreram um destino cruel
Sobre piras muitos corvos lamuriavam
A peste pisou em terras norueguesas
De porto em porto, de um lado ao outro
Se arrastando com passos penosos
Ao abraço das florestas profundas
A morte em sua escuridão congelou a alma
Enfraqueceu a pele sob um céu do norte
Sobre a montanha segue um caminho
Ao abraço das florestas profundas
Vagando lentamente me leva
Ao obscuro domínio da floresta
Para encontrar uma fazenda velha e abandonada
Vinda de uma noite solitária, negra e sem fim