Dit zijn de dagen
Dit zijn de dagen om nooit te vergeten
Wat je beweegt, wat je stuwt, wat je drijft
Wat het is, hoe het voelt, mocht je even niet weten
Hoe je overal komt en niet weet waar je blijft
Dit zijn de dagen van wroeten en knokken
Van doorgaan met zoeken tot over de rand
Van het hoogst haalbare met ogen dicht gokken
Reiken naar wat je niet weten kunt want
Dagen van gieren en kwatten en knallen
En knoeien totdat je er twee tellen bent
De vlakte ontstegen om nooit meer te vallen
Voor de duur van tenminste dat ene moment
Dit zijn de dagen van horten en stoten
Van geen ophouden weten want we zijn er nog niet
Zolang niet gevoeld waar om het te doen is
De snak van de zaal naar de snik in het lied
Voor even, heel even de kloof overkomen
Het jubelend toppen van het gapend ravijn
Tussen hoe wij het ons al een leven lang dromen
En wat het in werkelijkheid zo vaak dreigt te zijn
En blijven proberen en pielen en prutten
En dan pas gelukkig als we twee tellen wam
De bliksemse bende op zijn pijlers doen schudden
Van minstens Uitgeest tot achter Zaandam
Dit zijn dagen om niet te vergeten
Wat je beweegt, wat je stuwt, wat je drijft
Wat het is, hoe het voelt, mocht je even niet weten
Hoe je overal komt en niet weet waar je blijft
Met wassen vleugels de oversteek wagen
Op goed geluk voor het leeg op de loop
Zolang de kans bestaat het toeval uitdagen
Verlangen de brandstof en motor de hoop
Esses são os dias
Esses são os dias que você nunca vai esquecer
O que te move, o que te empurra, o que te faz seguir
O que é, como se sente, se você não souber
Como você chega em qualquer lugar e não sabe onde está
Esses são os dias de ralar e lutar
De continuar buscando até o limite
Do que é possível, apostando de olhos fechados
Alcançando o que você não pode saber, porque
Dias de gritos e risadas e explosões
E se enrolar até você contar até dois
Saindo do chão pra nunca mais cair
Pelo menos durante aquele único momento
Esses são os dias de altos e baixos
De não saber quando parar, porque ainda não chegamos lá
Enquanto não sentimos o porquê de tudo isso
O desejo da plateia pelo choro na canção
Por um instante, só um instante, cruzar o abismo
O topo vibrante do abismo que se abre
Entre como sonhamos isso a vida toda
E o que na realidade muitas vezes ameaça ser
E continuar tentando e se esforçando e improvisando
E só então ser feliz quando contamos até dois
Fazendo a tempestade balançar suas bases
De pelo menos de Uitgeest até atrás de Zaandam
Esses são dias que você não pode esquecer
O que te move, o que te empurra, o que te faz seguir
O que é, como se sente, se você não souber
Como você chega em qualquer lugar e não sabe onde está
Com asas lavadas, arriscar a travessia
Na sorte, pra escapar do vazio
Enquanto houver chance de desafiar o acaso
Desejando que o combustível e o motor sejam a esperança