Antonin Artaud
Aan de voet van een cypres
Zit vincent van gogh
In zijn handen ligt een mes
Maar hij denkt: en toch!
Zal ik er mee schilderen
Ik schilder een oor
Mijn denken mag verwilderen
Ik ga er mee door!
Scherp is de snede
Bot is het oor
Stom blijft de rede
Als ik door de stilte boor
Het heelal, vladimir, het heelal
Een varkensstal
Antonin Artaud
Ao pé de um cipreste
Está Vincent van Gogh
Em suas mãos, uma faca
Mas ele pensa: e mesmo assim!
Vou pintar com isso
Vou pintar uma orelha
Meu pensamento pode se perder
Mas eu vou continuar!
A lâmina é afiada
Mas a orelha é cega
A razão fica muda
Enquanto eu perfuro o silêncio
O universo, Vladimir, o universo
Um chiqueiro