El Món Dirà Un Final
Va arribar marcat per un destí
que el feia sord a tot un món irreal.
Ve buscant un remei que el porti
a atracar a un port més digne,
menys freqüentat.
Seu de l'impàs, un pou sense fons,
un cel ja menys clar.
Com sempre posava, una llum a la barca
i l'alba esperava mar enllà
la nit li parlava, així que somiava
el seu món era aquest no vol canviar...
El món dirà un final.
Va marxant per un camí que porta
al fons dels vells records mai oblidats.
Portarà la bandera d'aquells
que sense vida vaguen l'eternitat.
Segueix estirant, la corda que mai,
sap quan durarà...
Buscarà aire per omplir tots
aquells racons que no deien que sí
baixarà del cel tots aquells
records perquè poc a poc
pugui seguir el camí.
O Mundo Dirá Um Fim
Chegou marcado por um destino
que o tornava surdo a um mundo irreal.
Vem buscando um remédio que o leve
a atracar em um porto mais digno,
menos frequentado.
Sede do impasse, um poço sem fundo,
um céu já menos claro.
Como sempre, acendia uma luz na canoa
e a aurora esperava mar adentro
a noite lhe falava, assim que sonhava
o seu mundo era esse, não quer mudar...
O mundo dirá um fim.
Vai seguindo por um caminho que leva
aos fundos das velhas memórias nunca esquecidas.
Carregará a bandeira daqueles
que sem vida vagueiam pela eternidade.
Segue esticando a corda que nunca,
sabe quando vai durar...
Procurará ar para encher todos
aqueles cantos que não diziam que sim
baixará do céu todas aquelas
memórias para que pouco a pouco
possa seguir o caminho.