Bij Hoog En Bij Laag
Het uitzicht dat de mens verkrijgt
Die schouwend op een bergtop staat
Is groots en daarom zeer terecht
De beloning voor zijn daad
En de zon die slechts de top verlicht
Beneden hangt een mistgordijn
Staat pal boven de alpinist
En maakt diens schaduw klein
En de klimmer - hij is sprakeloos
Ja - hij kan zijn geluk niet op
En dan ontwaart hij innerlijk diep geroerd
In de verte nog een hogere top
En daar achter moeten nog hogere zijn
En hij glimlacht en gaat heen
Tevreden in de wetenschap
Er is een berg voor iedereen
En iedere berg heeft zijn plateau
Zijn uitzicht zonder weerga
Doch de weg daarheen - dat kronkelend pad
Gaat zelden linea recta
Maar in hoeverre zou je slagen
Stevig in je schoenen staan
Als je het dieptepunt trotseerde
Als je door een hel moest gaan
Kun je hoon en spot verdragen
Kun je omzien zonder wrok
Kun je afzien alle dagen
Zonder klagen en gemok
En kun je - als je zo moet lijden
Je ook verzoenen met dat leed
En de beproeving accepteren
Zoals Mozes destijds deed
Die het land dat hem beloofd was
Zelfs niet betreden mocht
En alleen zou zien vanuit de verte
Na een lange barre tocht
Denk je eens in - zo'n veertig jaren
Door een brandende woestijn
Via een eindeloze omweg
Maar toch kwam hij - waar hij moest zijn
Want waar een wil is - daar is een weg
En waar een weg is - houdt het niet op ja -
kom je verder en langzaam uit het dal
En almaar dichter bij de top - dus geef het niet op.
No Alto e No Baixo
A vista que o homem conquista
Quando observa do topo de uma montanha
É grandiosa e, por isso, muito justa
A recompensa por sua ação
E o sol que apenas ilumina o cume
Abaixo, uma cortina de neblina
Está bem acima do alpinista
E faz sua sombra parecer pequena
E o escalador - ele está sem palavras
Sim - ele não consegue conter sua felicidade
E então percebe, profundamente tocado
Lá no fundo, um pico ainda mais alto
E lá atrás devem haver outros ainda maiores
E ele sorri e segue em frente
Satisfeito na certeza
Que há uma montanha para cada um
E cada montanha tem seu platô
Sua vista sem igual
Mas o caminho até lá - esse caminho sinuoso
Raramente é reto
Mas até onde você conseguiria
Ficar firme em seus pés
Se você enfrentou o fundo do poço
Se teve que passar por um inferno
Você consegue suportar escárnio e zombarias?
Consegue olhar para trás sem ressentimento?
Consegue sofrer todos os dias
Sem reclamar e sem resmungar?
E consegue - se tiver que sofrer assim
Se reconciliar com essa dor
E aceitar a provação
Como Moisés fez um dia
Que a terra que lhe foi prometida
Nem mesmo pôde pisar
E só veria de longe
Após uma longa e árdua jornada
Pense bem - cerca de quarenta anos
Por um deserto ardente
Por um caminho sem fim
Mas mesmo assim ele chegou - onde precisava estar
Pois onde há vontade - há um caminho
E onde há um caminho - não para, sim -
você avança e lentamente sai do vale
E cada vez mais perto do cume - então não desista.