Gedreven Door de Voorjaarswind
ze hebben je poëzie niet begrepen
je bloemen lieÎde en dood
je hebt het terug verwezen
ze stonden niet aan jouw kant
je hebt toen je gedichten verbrand
nu zweeÎ je boven de aÎgrondsrand
hé kom aan en laat ons gaan
er is een tijd van komen en gaan
dus kom mee m'n lentekind
gedreven door de voorjaarswind
we lopen samen in de zon
en kijken niet meer achterom
en wat ze denken laat ons koud
ze kletsen toch oÎ je Îeest of rouwt
ik heb geen spijt of hoe dan of hoe dan ook maar wel een streven
verweg van hier te gaan, een beter leven
een met alles wat ik nu nog heb
een horloge aan mijn vest
en met een maling aan de rest
er is een twijfel in je hart en je gedachten
je wee~ niet wat er komen gaat en toch wil je niet wachten
er smelt een laatste restje trots wachten
je afscheidstraan valt in 't stof
maar kijk de nevels trekken op
Impulsionado pelo Vento da Primavera
eles não entenderam sua poesia
seus flores amaram e morreram
você a devolveu
eles não estavam ao seu lado
você queimou seus poemas
agora você flutua acima da borda do abismo
ei, vamos lá e deixe-nos ir
há um tempo de vir e partir
então venha comigo, meu filho da primavera
impulsionado pelo vento da primavera
nós caminhamos juntos ao sol
e não olhamos mais para trás
e o que eles pensam não nos importa
eles falam de você, seja feliz ou de luto
não tenho arrependimentos, seja como for, mas tenho um objetivo
sair daqui, uma vida melhor
uma com tudo que ainda tenho
um relógio no meu colete
e sem me importar com o resto
há uma dúvida no seu coração e em seus pensamentos
você não sabe o que está por vir e ainda assim não quer esperar
um último vestígio de orgulho derretendo
sua lágrima de despedida cai na poeira
mas veja, a névoa está se dissipando