Kirjoitan
Aavikolta tuulee, lyden saluunan ovet kii,
on nurkassa piano sen rell aaveet tanssivat balettii.
on seinn naulittu ss, naula on lpi sydmen,
ja min seison tss kun aaveet tarttuvat ksiini kuiskien.
Ne vievt mut baaritiskille tarjoten iloliemin,
juovun ja pyydn pianistia soittamaan svelmn,
jossa on tuuli ja vesi, niitty ja omenapuu, aavikon laidalta tuulee
on kaunista se mit muistoissain tapahtuu.
kirjoitan, seiniin autiotalojen, kirjoitan kuinka sinua tarvitsen,
kirjoitan rappukytvviin yksinisten.
kirjoitan, kirjoitan, kirjoitan.
saammun jaa uneksin intiaanista joka mua opettaa,
ett ihmisill on siivet ja rakastavaisilla luvattu maa,
tuo vanhaa intiaaninainen rukoilee unessa puolestani,
se sirottaa liekkeihin tuhkaa ja min nen sinun kasvosi edessni.
hern siihen kun saluunastani juoksee joku pois,
se ei ole aave joka mieltni kiusata vois.
min tiedn ett olit tll jossakin,
ei ole niitty eik vett joka omenapuutamme kaastelisi kauemmin.
kirjoitan, seiniin autiotalojen, kirjoitan kuinka sinua tarvitsen,
kirjoitan rappukytvviin yksinisten.
kirjoitan, kirjoitan, kirjoitan.
nyt kirjoitan, seiniin autiotalojen, kirjoitan kuinka sinua tarvitsen,
kirjoitan rappukytvviin yksinisten.
kirjoitan, kirjoitan, kirjoitan.
kirjoitan, kirjoitan, kirjoitan
Escrevo
Sopra do deserto, as portas do saloon se fecham,
no canto tem um piano e os fantasmas dançam balé.
Está pregado na parede, o prego atravessa o coração,
e eu estou aqui parado enquanto os fantasmas agarram minhas mãos sussurrando.
Eles me levam até o balcão, oferecendo alegria,
e eu bebo e peço ao pianista para tocar uma melodia,
que tem vento e água, prado e macieira, sopra do deserto
é lindo o que acontece nas minhas memórias.
Escrevo, nas paredes das casas abandonadas, escrevo como preciso de você,
escrevo nos corredores dos solitários.
Escrevo, escrevo, escrevo.
Chego e sonho com um índio que me ensina,
que as pessoas têm asas e os apaixonados têm uma terra prometida,
aquela velha índia reza por mim em sonho,
e ela espalha cinzas nas chamas e eu vejo seu rosto diante de mim.
Acontece que alguém corre para fora do meu saloon,
não é um fantasma que poderia atormentar minha mente.
Eu sei que você esteve aqui em algum lugar,
não há prado nem água que possa regar nossa macieira por mais tempo.
Escrevo, nas paredes das casas abandonadas, escrevo como preciso de você,
escrevo nos corredores dos solitários.
Escrevo, escrevo, escrevo.
Agora escrevo, nas paredes das casas abandonadas, escrevo como preciso de você,
escrevo nos corredores dos solitários.
Escrevo, escrevo, escrevo.
Escrevo, escrevo, escrevo.