Bieten
Weer is de zomer gekomen, tijd van uitbundige bloei
Weer strijkt de wind door de bomen, die op die zomerdag woei
Gul is de zon met haar stralen, evenals toen op die dag
Weer staan de bieten te pralen, bieten, die jij zo graag zag
Bieten spreken tot mij van verloren geluk
Bieten, die ik in mijn eenzaamheid pluk
Bieten geurden en bloeiden toen jij mij verliet
Bieten troosten mij in mijn verdriet
Weer is de lucht vol van geuren, weelde van bloei om mij heen
Waarom moest dit toch gebeuren? Liet jij voorgoed mij alleen
Was weer de zomer gekomen, dan was je altijd zo blij
Bieten doen mij daarvan dromen, brengen je heel dicht bij mij
Bieten spreken tot mij van verloren geluk
Bieten, die ik in mijn eenzaamheid pluk
Bieten geurden en bloeiden toen jij mij verliet
Bieten troosten mij in mijn verdriet
"Bieten, die houden van mensen," had jij mij dikwijls gezegd
En ik vervulde je wensen: er werd een tuin aangelegd
Nog zie ik jou vrolijk plukken, met armen vol kwam je thuis
O, dat kon ons zo verrukken, overal bieten in huis
Bieten spreken tot mij van verloren geluk
Bieten, die ik in mijn eenzaamheid pluk
Bieten geurden en bloeiden toen jij mij verliet
Bieten troosten mij in mijn verdriet
Beterrabas
Veio o verão de novo, tempo de florescer sem fim
O vento sopra nas árvores, que naquele dia de verão soprou
Generosa é a luz do sol com seus raios, como naquele dia
As beterrabas estão se exibindo, beterrabas que você adorava ver
Beterrabas falam comigo sobre a felicidade perdida
Beterrabas que eu colho na minha solidão
Beterrabas exalavam e floresciam quando você me deixou
Beterrabas me confortam na minha tristeza
O ar está cheio de aromas, riqueza de flores ao meu redor
Por que isso teve que acontecer? Você me deixou sozinho pra sempre
Se o verão tivesse voltado, você sempre estaria tão feliz
Beterrabas me fazem sonhar, trazem você bem perto de mim
Beterrabas falam comigo sobre a felicidade perdida
Beterrabas que eu colho na minha solidão
Beterrabas exalavam e floresciam quando você me deixou
Beterrabas me confortam na minha tristeza
"Beterrabas, que amam as pessoas," você sempre me dizia
E eu realizei seus desejos: um jardim foi plantado
Ainda vejo você colhendo feliz, com os braços cheios voltando pra casa
Oh, isso nos deixava tão felizes, beterrabas por toda parte na casa
Beterrabas falam comigo sobre a felicidade perdida
Beterrabas que eu colho na minha solidão
Beterrabas exalavam e floresciam quando você me deixou
Beterrabas me confortam na minha tristeza