Natuur Ligt In Dromen Verzonken
Natuur ligt in dromen verzonken
Het maantje blikt vriendelijk neer
En honderden sterretjes spieg'len
Zich zacht in het heldere meer.
Het windeke suist in de bomen
En wiegelt de vogels in rust
Het bloemeke hult zich in 't lover
Door 't koeltje in sluimer gesust.
Daarginds door 't gebladerte scheem'ren
De lichten der rust'loze stad
En werpen een spookachtig schijnsel
Een dwaallicht op 't eenzame pad.
Zij roepen en lokken ons steêwaarts
Te midden van drukt'en gewoel
Waar vriend'lijke zomernachtsstilte
Verstoord wordt door drukt'en gejoel.
Al lokt gij ook, schitt'ren de lichten
Zo vleiend naar plein en naar gracht
Wij vlieden de woelige straten
En kiezen de rust van de nacht.
Hier willen wij volop genieten
Van 't zwijgende zomernachtsuur
Hier willen zij zacht leren staam'len
"Hoe schoon is, o God, de natuur!".
A Natureza Está Imersa em Sonhos
A natureza está imersa em sonhos
A lua brilha gentilmente
E centenas de estrelinhas refletem
Suavemente no lago claro.
O ventinho sussurra nas árvores
E embala os pássaros em paz
A flor se envolve na folhagem
Acalmada pelo frescor do sono.
Lá adiante, através das folhas, brilham
As luzes da cidade inquieta
E lançam um brilho fantasmagórico
Uma luz errante no caminho solitário.
Elas chamam e nos atraem
No meio da agitação e do tumulto
Onde a amigável calma da noite de verão
É perturbada pelo barulho ensurdecedor.
Mesmo que vocês chamem, as luzes
Brilham sedutoras para a praça e o canal
Nós fugimos das ruas tumultuadas
E escolhemos a paz da noite.
Aqui queremos aproveitar ao máximo
A hora silenciosa da noite de verão
Aqui queremos suavemente aprender a murmurar
"Quão bela é, ó Deus, a natureza!".