Jesiony
Te same mury od rana
Te same sto³y odrapane
Te same twarze, te same s³owa
Od lat ju¿ bardzo dobrze znane
To samo miejsce ju¿ od lat
Ci sami ludzie obok Ciebie
Twój ma³y pó³prywatny œwiat
Czy tylko Twój, Ty nie wiesz
Nie wiesz nie, czy tylko Twój
Ty nie wiesz nie
Z nadziej¹ patrzysz na kufla dno
Zosta³o jeszcze trochê piany
Tam Afrodytê wypatrzyæ chcesz
Lecz wzrok Twój ju¿ pijany
I znów wychodzisz z piany pijany
Z przybit¹ do ramion g³ow¹
Szukasz gdzieœ wyjœcia lecz
Wokó³ œciany zamkniête w kr¹g
Zamkniête w kr¹g
Z nadziej¹ patrzysz na kufla dno...
I znów wychodzisz z piany pijany...
Jardins
As mesmas paredes desde a manhã
As mesmas mesas arranhadas
Os mesmos rostos, as mesmas palavras
Conhecidas há muito tempo
O mesmo lugar já faz tempo
As mesmas pessoas ao seu lado
Seu pequeno mundo semi-privado
Se é só seu, você não sabe
Não sabe não, se é só seu
Você não sabe não
Com esperança você olha pro fundo do copo
Ainda sobrou um pouco de espuma
Lá você quer avistar a Afrodite
Mas seu olhar já tá embriagado
E de novo você sai da espuma bêbado
Com a cabeça pesada nos braços
Você procura uma saída, mas
Ao redor, paredes fechadas em círculo
Fechadas em círculo
Com esperança você olha pro fundo do copo...
E de novo você sai da espuma bêbado...