Niewinni i Ja
W deszczowy dzieñ ulic¹ szed³
Spotka³em go, cholerny pech
To by³ niewinny i tak¹ minê mia³
Teraz ju¿ wiem, ¿e los tak chcia³
Rozmowa krótka, jeden gest
Wiedzia³em ju¿, ¿e towar pewny jest
Ogarn¹³ mnie szaleñstwa duch
I ju¿ niewinnych, niewinnych by³o dwóch jee.....
Do bramy, bo pada deszcz
Gdy zaæpiesz przejdzie dreszcz
I wróci, wróci têcza barw
I pêknie twój wrogi œwiat
I znów przed ¿yciem, przed ¿yciem pêknie strach
Twój strach, twój strach, twój strach
Który ciê zmusza, aby æpaæ
Mama powiedzia³a mi, ¿e
Ka¿dy ma swojego anio³a
Ka¿dy ma i bêdzie go mia³
I bêdzie go mia³, swojego anio³a
Tak, mama mówi³a mi
A potem odesz³a
Gdzie, gdzie by³eœ gdy p³aka³ Bóg
Gdzie by³eœ gdy p³aka³ Bóg
Przyszed³eœ w s³oñcu
Kiedy przesta³o padaæ
A po niewinnym zosta³o tylko
Zosta³o tylko, zosta³o tylko wspomnienie
Wspomnienie..... wspomnienie.....
A po niewinnym zosta³o tylko.....
Inocentes e Eu
Num dia chuvoso, andei pela rua
Encontrei ele, que azar, meu irmão
Ele era inocente e tinha essa expressão
Agora eu sei que o destino quis assim
Uma conversa rápida, um gesto só
Eu já sabia que era coisa certa, só
Me dominou um espírito de loucura
E já éramos dois inocentes, eee...
Pra porta, porque tá chovendo
Quando você passa, dá um frio na espinha
E vai voltar, vai voltar a chuva de cores
E seu mundo hostil vai se despedaçar
E de novo, diante da vida, o medo vai se quebrar
Seu medo, seu medo, seu medo
Que te obriga a se esconder
Mamãe me disse que
Todo mundo tem seu anjo
Todo mundo tem e vai ter
E vai ter, seu anjo
Sim, mamãe me falou
E depois foi embora
Onde, onde você estava quando Deus chorou?
Onde você estava quando Deus chorou?
Você chegou com o sol
Quando a chuva parou
E do inocente só restou
Só restou, só restou a lembrança
A lembrança... a lembrança...
E do inocente só restou...