395px

Ilusões Perdidas

Edda

Elveszett Illuziok

Ki volt az elsõ, aki sokat akart
Aki többet, mint ami jar?
Amiben hittünk, az mind odalett
Szürke arcukat köd fedi mar

Szaz és szaz éve kötélen tancol a remény
Merészkes léptünket a föld mar megfogta, magahoz lancolta rég

Elég egy véletlen, és minden langban all
Megrontott lélekkel valaki csak erre var
A jó és a rossz utolsó csataja dul
Elég egy véletlen, és minden langba borul

Az üveg aljan az utolsó korty
Azt hitted mindent megold
Fiatal arcokon ezernyi fajdalom
Koran elveszett illuziók

Szaz és szaz éve kötélen tancol a remény
Merészkes léptünket a föld mar megfogta, magahoz lancolta rég

Elég egy véletlen, és minden langban all
Megrontott lélekkel valaki csak erre var
A jó és a rossz utolsó csataja dul
Elég egy véletlen, és minden langba borul

Méltó és méltatlan egy végsõ körforgasban
Bûnös és artatlan egy végsõ megoldasban
Ember egy masikban, miért nem vallaljuk a jót?

Szaz és szaz éve kötélen tancol a remény
Merészkes léptünket a föld mar megfogta, magahoz lancolta rég

Elég egy véletlen, és minden langban all
Megrontott lélekkel valaki csak erre var
A jó és a rossz utolsó csataja dul
Elég egy véletlen, és minden langba borul

Ilusões Perdidas

Quem foi o primeiro que quis demais
Que queria mais do que merecia?
Aquilo em que acreditamos, tudo se foi
Rostos cinzentos cobertos pela névoa

Há cem e cem anos, a esperança dança na corda
Nossos passos ousados, a terra já segurou, já prendeu há muito

Basta um acaso, e tudo desmorona
Com uma alma corrompida, alguém só espera por isso
A última batalha entre o bem e o mal se desenrola
Basta um acaso, e tudo desaba

No fundo do copo, o último gole
Você achou que tudo estava resolvido
Em rostos jovens, mil dores
Ilusões perdidas na juventude

Há cem e cem anos, a esperança dança na corda
Nossos passos ousados, a terra já segurou, já prendeu há muito

Basta um acaso, e tudo desmorona
Com uma alma corrompida, alguém só espera por isso
A última batalha entre o bem e o mal se desenrola
Basta um acaso, e tudo desaba

Digno e indigno em um ciclo final
Culpado e inocente em uma solução final
Ser humano em outro, por que não abraçamos o bem?

Há cem e cem anos, a esperança dança na corda
Nossos passos ousados, a terra já segurou, já prendeu há muito

Basta um acaso, e tudo desmorona
Com uma alma corrompida, alguém só espera por isso
A última batalha entre o bem e o mal se desenrola
Basta um acaso, e tudo desaba

Composição: