395px

Filha do Trabalhador

Eduard Jacobs

Werkmanskind

Bedroefd, in tranen en krakelen
In 'n achterbuurt
Om met de kinderen te spelen
Op straat gestuurd
Daar kende elk haar blonde lokken
En lief gelaat
En d'r Venus-ingescheurde rokken
Vlees voor de straat

De school werd voor 'n fabriek verlaten
Een droef spelonk
Die daalder weeks moest moeder baten
Wijl vader dronk
Zo werd ze lokaas voor de bazen
En voor hun zoons
Die als een raaf op duiven azen
Vlees voor patroons

Met zestien jaren alreeds zwanger
Een maand of vijf
Verbergen kon ze 't moeilijk langer
Dus: naar een wijf
Die voor een paar pop medicijnen
En redding bracht
Door 't foetus stil te doen verdwijnen
Vlees voor de gracht

Zo kwam ze weldra in het leven
Van vreugd en schand'
Het werken heeft ze prijsgegeven
Ze lanterfant
Eerst wilde zij zich niet verkopen
Dat vond ze vuil
Tenslotte bleef maar een weg open
Vlees voor 'De Kuil'

Met veertig jaar alreeds versleten
Door 'n vieze kwaal
Werd z'ergens op een bed gesmeten
In 'n hospitaal
Het vege lijf werd na het sterven
Nog voorgezet
Aan de studenten om te kerven
Vlees voor 't lancet

O Gij, die haar het eerste kende
Uw schuld is groot!
Gij waart de oorzaak dier ellende
En van haar dood
Gij die de Vrouw slechts ziet met ogen
Belust op spel
Ik noem U, zonder mededogen
Vlees voor de hel

Filha do Trabalhador

Triste, em lágrimas e gritos
Numa quebrada
Pra brincar com as crianças
Na rua jogada
Lá todo mundo conhecia
Seu cabelo louro
E seu rosto de menina
Carne pro povo

A escola virou uma fábrica
Um triste buraco
Que toda semana a mãe tinha que
Sustentar o fracasso
Assim ela virou isca pros chefes
E pros seus filhos
Que como corvos em cima de pombas
Carne pros patrões

Com dezesseis anos já grávida
Uns cinco meses
Esconder não dava mais pra fazer
Então: pra uma mulher
Que por algumas grana e remédios
Trouxe a solução
Fazendo o feto desaparecer
Carne pro esgoto

Logo ela entrou na vida
De alegria e vergonha
O trabalho ela abandonou
Só vagabundeou
Primeiro não queria se vender
Achava nojento
Mas no fim só restou um caminho
Carne pro buraco

Com quarenta anos já desgastada
Por uma doença
Foi jogada em uma cama
Num hospital
Seu corpo magro, após a morte
Foi exposto
Pros estudantes que queriam cortar
Carne pro bisturi

Ó você, que a conheceu primeiro
Sua culpa é grande!
Você foi a causa dessa desgraça
E da sua morte
Você que só vê a mulher com olhos
Desejando prazer
Eu te chamo, sem compaixão
Carne pro inferno

Composição: