Elrendeltetett
Élet fájának törött ága
A földön hever büszke életem
Száradó levél, hulló csillagom
Halált hozó fű gyönyörű szívemen
Élet útján predesztinálva
Tudom, hogy nem tudom, hová lépkedem
Tűzből a ködbe, ködből sötétbe
A fénybe, végzetem nem én kérhetem
Múló fény, ha kell, ha nem, muszáj
Rossz ami jó, jó ami rossz, ami jár
Elrendeltetett már a sors
Tűrni kell, ha szép, tűrni, ha fáj
Destinado
Ramo quebrado da árvore da vida
No chão jaz minha vida orgulhosa
Folha seca, minha estrela que cai
Sobre meu coração lindo que traz a morte
Na estrada da vida, estou predestinado
Sei que não sei aonde estou pisando
Do fogo para a névoa, da névoa para a escuridão
Na luz, meu destino não posso pedir
Luz passageira, se precisa, se não, é assim
Ruim o que é bom, bom o que é ruim, o que vem
O destino já está traçado
É preciso aguentar, se é bonito, aguentar, se dói