395px

Primaveras No Cabelo (part. Miguel Poveda)

El Arrebato

Primaveras En El Pelo (part. Miguel Poveda)

Ella buscaba un guerrero
Que sostuviera sus miedos
Que respetara sus heridas
Esa necesidad de tiempo
Y que tuviera el corazón
Asegurado a todo riesgo
Era dura de pelar

Ella buscaba un valiente (Amor)
Al día dos besos al frente
Y comprendió de repente
Que era un tipo con suerte
Celebrando la licencia que le daba su sonrisa
Para poder soñar

Ella tenía el corazón lleno de piedras
Escombros de pasiones y de amores
Que salieron rana
Pero eso lo veía una princesa
Con el alma de fresa
Y la boca de nata

Y poco a poco, le fue colgando primaveras en el pelo
Voló con ella, pero sin romperle el cielo
Cambió sus piedras por pastillas de jabón
Y poco a poco, le fue cantando bulerías al oído
Cambiando el fondo de pantalla sus domingos
Bailando un tango cada noche en el salón

Ella era reina de un barrio
La dueña del calendario
Pero pisaba con miedo
Llevaba el corazón descansado

Él solo el rey de su agujero
Pero a corazón abierto
Era invencible su verdad

Ella tenía el corazón lleno de piedras
Escombros de pasiones y de amores
Que salieron rana
Pero eso lo veía una princesa
Con el alma de fresa
Y la boca de nata

Y poco a poco, le fue colgando primaveras en el pelo
Voló con ella, pero sin romperle el cielo
Cambió sus piedras por pastillas de jabón
Y poco a poco, le fue cantando bulerías al oído
Cambiando el fondo de pantalla sus domingos
Bailando un tango cada noche en el salón

Y a mitad de una baile, y a mitad de una canción
Él la miró a los ojos, ella le sonrió
No me sueltes nunca
Quédate a vivir conmigo
Por siempre bailando, en esta canción

Y poco a poco, le fue colgando primaveras en el pelo
Voló con ella, pero sin romperle el cielo
Cambió sus piedras por pastillas de jabón
Y poco a poco, le fue cantando bulerías al oído
Cambiando el fondo de pantalla sus domingos
Bailando un tango cada noche en el salón

Cada noche, en el salón

Primaveras No Cabelo (part. Miguel Poveda)

Ela buscava um guerreiro
Que segurasse seus medos
Que respeitasse suas feridas
Essa necessidade de tempo
E que tivesse o coração
Seguro a todo risco
Era difícil de lidar

Ela buscava um valente (Amor)
Com dois beijos na frente
E de repente entendeu
Que era um cara de sorte
Celebrando a licença que sua risada lhe dava
Pra poder sonhar

Ela tinha o coração cheio de pedras
Escombros de paixões e amores
Que saíram furados
Mas isso ela via como uma princesa
Com a alma de morango
E a boca de creme

E pouco a pouco, ele foi pendurando primaveras no cabelo
Voou com ela, mas sem quebrar o céu
Trocou suas pedras por barras de sabão
E pouco a pouco, foi cantando bulerías no ouvido dela
Mudando o fundo da tela nos domingos
Dançando um tango toda noite na sala

Ela era rainha de um bairro
A dona do calendário
Mas andava com medo
Levava o coração tranquilo

Ele era só o rei do seu buraco
Mas com o coração aberto
Sua verdade era invencível

Ela tinha o coração cheio de pedras
Escombros de paixões e amores
Que saíram furados
Mas isso ela via como uma princesa
Com a alma de morango
E a boca de creme

E pouco a pouco, ele foi pendurando primaveras no cabelo
Voou com ela, mas sem quebrar o céu
Trocou suas pedras por barras de sabão
E pouco a pouco, foi cantando bulerías no ouvido dela
Mudando o fundo da tela nos domingos
Dançando um tango toda noite na sala

E no meio de uma dança, e no meio de uma canção
Ele olhou nos olhos dela, ela sorriu pra ele
Nunca me solte
Fique pra viver comigo
Pra sempre dançando, nesta canção

E pouco a pouco, ele foi pendurando primaveras no cabelo
Voou com ela, mas sem quebrar o céu
Trocou suas pedras por barras de sabão
E pouco a pouco, foi cantando bulerías no ouvido dela
Mudando o fundo da tela nos domingos
Dançando um tango toda noite na sala

Toda noite, na sala