Jestem Z Miasta
jestem z miasta to widać
jestem z miasta to słychać
jestem z miasta to widać słychać i czuć
jeszcze raz
jestem z miasta to widać
jestem z miasta to słychać
jestem z miasta to widać słychać i czuć
w cieniu sufitów w świetle przewodów
w objęciach biurek w krokach obchodów
rodzą się rzeczy jasne i ciemne
ja nie rozróżniam ich nie ufam więc
jestem z miasta to widać
jestem z miasta to słychać
jestem z miasta to widać słychać i czuć
w rytmie zachodów w słowach kamieni
w spojrzeniu ptaków w mowie przestrzeni
rodzi się spokój po jednym roku
leczą się myśli mnie to nie bierze
jestem z miasta to widać
jestem z miasta to słychać
jestem z miasta to widać słychać i czuć
w świetle przewodów w cieniu sufitów
w wietrze oddechów w błocie napisów
rodzą się szajby małe i biedne
karmię się nimi i karmić się będę
jestem z miasta to widać
jestem z miasta to słychać
jestem z miasta to widać słychać i czuć
Sou da Cidade
sou da cidade dá pra ver
sou da cidade dá pra ouvir
sou da cidade dá pra ver, ouvir e sentir
mais uma vez
sou da cidade dá pra ver
sou da cidade dá pra ouvir
sou da cidade dá pra ver, ouvir e sentir
na sombra dos tetos na luz dos fios
nos abraços das mesas nos passos das voltas
nascem coisas claras e escuras
não as diferencio, não confio então
sou da cidade dá pra ver
sou da cidade dá pra ouvir
sou da cidade dá pra ver, ouvir e sentir
no ritmo dos pores do sol nas palavras das pedras
no olhar dos pássaros na fala do espaço
nasce a calma após um ano
mas os pensamentos se entrelaçam não me afetam
sou da cidade dá pra ver
sou da cidade dá pra ouvir
sou da cidade dá pra ver, ouvir e sentir
na luz dos fios na sombra dos tetos
no vento das respirações na lama das inscrições
nascem as doideiras pequenas e pobres
me alimento delas e me alimento de besteiras
sou da cidade dá pra ver
sou da cidade dá pra ouvir
sou da cidade dá pra ver, ouvir e sentir