Ataques

Już dawno mówił mi dziadek że jestem dziwny przypadek

Dzisiaj nikt nie daje rady na te moje napady

Oj oj znowu czuję - czuję że znów podróżuję

Kiedyż to ja nabrałem ochoty na takie odloty

Bo ja muszę być w ruchu słyszeć wiatru świst w uchu

Nikt nie daje już rady na moje napady

Bo ja muszę być w ruchu - słyszeć wiatru świst w uchu

Nie wróciłem na pierogi - wyszedłem na minut pięć

Widzieli mnie w pół drogi taki ze mnie mąż i zięć

I teraz powiedz kto wie że byłem w Krakowie

Osiedliłem się prawie w dobrym punkcie w Warszawie

Na Centralnym miałem metę dwie koszule i kobietę

Ale wczoraj po śniadaniu widziano mnie w innym ubraniu

Przy całkiem innej dziewczynie - podobno w Szczecinie

Nie pytaj więc czy to ja - wystarczy że coś mnie gna

I gdy taki czuję mus zabieram się i szlus

Choć szybszy jestem niż jeleń kierownik mówił mi że leń

Nie widzieli mnie w pracy trzy lata - taki ze mnie syn i tata

Lekarza nie słuchałem niezdrowo i leków nie brałem ze sobą

Zająłem kolejkę po piernik w Toruniu na wszystko patrzył Kopernik

A rano koło śniadania dotarłem do Poznania

Znowu kolacja w Mrągowie z raną tłuczoną na głowie

Owinięty w wycieraczkę stwierdzili że mam padaczkę

A że cerę niezdrową - stwierdzili że skroniową

Bo ja muszę być w ruchu słyszeć wiatru świst w uchu

Nikt nie daje już rady na moje napady

Já faz tempo que meu avô me disse que sou um caso estranho

Hoje ninguém consegue lidar com esses meus ataques

Oh oh, de novo sinto - sinto que vou viajar de novo

Uma vez eu fiquei com vontade de ter essas viagens

Porque eu preciso estar em movimento, ouvir o vento assobiar no ouvido

Ninguém consegue mais lidar com meus ataques

Porque eu preciso estar em movimento - ouvir o vento assobiar no ouvido

Não voltei para comer pierogi - saí por um minuto

Me viram no meio do caminho, um cara meio maluco e doido

E agora me diz quem sabe que eu estive em Cracóvia

Me estabeleci quase em um bom ponto em Varsóvia

Na Central, eu tinha duas camisas e uma mulher

Mas ontem, depois do café da manhã, me viram com outra roupa

Com uma garota bem diferente - dizem que foi em Szczecin

Então não pergunte se sou eu - só precisa saber que algo me empurra

E quando sinto assim, eu pego minhas coisas e vazo

Embora eu seja mais rápido que um javali, o chefe me disse que eu sou lento

Não me viram no trabalho há três anos - sou um filho e um pai assim

Não ouvi o médico, não estava saudável e não tomei remédios

Fiquei na fila por um biscoito em Toruń, tudo sob o olhar de Copérnico

E de manhã, perto do café da manhã, cheguei a Poznań

De novo, jantar em Mrągowo, com a cabeça estourada de manhã

Enrolado em um tapete, disseram que eu tenho epilepsia

E que a minha saúde não tá boa - disseram que é temporal

Porque eu preciso estar em movimento, ouvir o vento assobiar no ouvido

Ninguém consegue mais lidar com meus ataques