Het Praathuislied (2)
Vroeger was het Praathuis
Vol vertier
Voor ieder dier
Voor ieder dier
Toen vloeide prik en grenadine
Rijkelijk, in overvloed
Toen draafde ik met porties noten
Toen was het GOED
Maar nu, kijk zelf maar
Het is niks meer
Eenzaam en verlaten
Staat het Praathuis in het woud
Je hoort geen dier meer
Vrolijk praten
De kachel uit
Alles is koud
En strakjes komt de Tand des Tijds
Die alles doet verslijten
Die alles doet vergaan
Dan zie je me staan grienen
Bij mijn ruine
Bij mijn ruine... (snik, snik)
A Canção da Casa de Bate-Papo
Antigamente era o Praathuis
Cheio de diversão
Para cada bicho
Para cada bicho
Então rolava refrigerante e grenadine
Em fartura, sem fim
Então eu corria com porções de nozes
Era tudo BOM
Mas agora, veja você mesmo
Não é mais nada
Sozinho e abandonado
Fica o Praathuis na floresta
Não se ouve mais bicho
Conversando alegremente
O aquecedor desligado
Tudo tá frio
E logo vem a Morte do Tempo
Que tudo faz desgastar
Que tudo faz acabar
Então você me vê lá chorando
Na minha ruína
Na minha ruína... (sniff, sniff)
Composição: Ke Riems / Van Aleda / Will Tura