Zirichiltaggia
Di chissu che babbu ci ha lacátu
la meddu palti ti sei presa
lu muntiggiu rúiu cu lu súaru
li àcchi sulcini lu trau mannu
e m'hai laccatu monti múccju e zirichèlti.
Ma tu ti sei tentu lu riu e la casa
e tuttu chissu che v'era 'ndrentu
li piri butìrro e l'oltu cultiato
e dapói di sei mesi che mi n'era 'ndatu
parìa un campusantu bumbaldatu.
Ti ni sei andatu a campà cun
li signuri fènditi comandà da to mudderi
e li soldi di babbu l'hai spesi
tutti in cosi boni, midicini e giornali
che to fiddòlu a cattr'anni aja jà l'ucchjali.
Ma me muddèri campa da signora
a me fiddòlu cunnosci più di milli paráuli
la tòja è mugnedi di la manzàna a la sera
e li toi fiddòli so brutti di tarra
e di lozzu e andaràni a cuiuàssi a a calche ziràccu.
Candu tu sei paltutu suldatu piagnii come unu stèddu
e da li babbi di li toi amanti t'ha salvatu tu fratèddu
e si lu curàggiu che t'è filmatu è sempre chiddu
chill'èmu a vidi in piazza ca l'ha più tostu lu murro
e pa lu stantu ponimi la faccia in culu.
Lagarto
Disto que papai deixou
Pegaste a melhor parte
A colina vermelha com as sobreiras
As vacas e o touro grande
E me deixaste pedras, cisto e lagartos.
Tiveste o riacho, a casa
E tudo isso que tinha dentro,
As peras ao burro e a horta cultivada
Que depois de seis meses que me foi
Parecia um cemitério bombardeado.
Foi-te a viver com os senhores
Fazendo-te comandar pela tua mulher
As moedas de papai gastaste
Em doces, remédios e jornais
O teu filho aos quatro anos tinha já os óculos.
Minha mulher viveu de senhora
E meu filho conhece mais de mil palavras
A tua ordenha da madrugada à noite
E os teus filhos são sujos de terra
E de estrume, e irão até qualquer servo pastor.
Quando partiste soldado choravas como um menino
E pelos pais das tuas amantes te salvou teu irmão
E a coragem que te restaste é sempre aquela
Veremos na praça quem tem a cabeça dura
E enquanto isso colocamos a face na bunda.
Composição: Quindicitre, Fabrizio Andre (De)