Czy nigdy wiêcej... (Nigdy wiêcej)
Tak siê bojê, co siê stanie gdy
przestaniesz ze mn¹ spêdzaæ swoje dni.
Kiedy powiesz, ¿e znasz ka¿dy mój gest.
Po tylu latach nie bêdziesz chcia³ ze mn¹ byæ, nie!
Czas wszystko zmienia, ka¿dy to wie.
Nawet marzenia te¿ zmieniaj¹ siê.
I znów to samo, smutek i ³zy.
Lecz nie tym razem nie pozwolê Ci, nie!
Nie bêdê p³akaæ, o nie.
Nie bêdê têskniæ za Tob¹.
Nie bêdê czekaæ, o nie!
Nie bêdê p³akaæ ju¿ wiêcej!
Czasem myœlê mo¿e lepiej samej ¿yæ.
Nie czekaæ wieczorami a¿ wrócisz i..
na dobranoc powiesz ciche ?kocham ciê?
Z przyzwyczajenia tylko poca³ujesz mnie.
Czas wszystko zmienia, ka¿dy to wie.
Nawet marzenia te¿ zmieniaj¹ siê.
I znów to samo, smutek i ³zy.
Lecz nie tym razem nie pozwolê Ci, nie!
Nie bêdê p³akaæ, o nie.
Nie bêdê têskniæ za Tob¹.
Nie bêdê czekaæ, o nie!
Nie bêdê p³akaæ ju¿ wiêcej!
Nunca Mais... (Nunca Mais)
Tô com medo do que vai acontecer quando
você parar de passar seus dias comigo.
Quando você disser que conhece cada um dos meus gestos.
Depois de tantos anos, você não vai querer estar comigo, não!
O tempo muda tudo, todo mundo sabe.
Até os sonhos também mudam.
E de novo a mesma coisa, tristeza e lágrimas.
Mas não dessa vez, não vou deixar você, não!
Não vou chorar, ah não.
Não vou sentir sua falta.
Não vou esperar, ah não!
Não vou chorar mais!
Às vezes eu penso que talvez seja melhor viver sozinha.
Não esperar à noite até você voltar e...
na hora de dormir você sussurrar um "eu te amo"?
Só por hábito você vai me dar um beijo.
O tempo muda tudo, todo mundo sabe.
Até os sonhos também mudam.
E de novo a mesma coisa, tristeza e lágrimas.
Mas não dessa vez, não vou deixar você, não!
Não vou chorar, ah não.
Não vou sentir sua falta.
Não vou esperar, ah não!
Não vou chorar mais!