Serenatella a 'na cumpagna 'e scola
Serenatella a na cumpagna 'e scola
ca se chiammava...., 'o nomme no, nun mm''o ricordo.
Tropp'anne só' passate, 'o tiempo vola
e mo só' tante ca mme stanco d''e ccuntá.
Ma, comme fosse ajere, a me mme pare d''a vedé
a 'o stesso banco, proprio a fianco a me.
Serenatella a na cumpagna 'e scola
ca si 'a guardavo, giá tremmavo, comm' a che.
Vita, vita sbagliata!
Ch'aggiu perduto,
ch'aggiu lassato?
Ma che ce penzo a fá!
Va', trova mo addó' sta
chella felicitá
ca mme puteva accumpagná.
Cchiù tiempo passa e cchiù mme vène a mente
e, cchiù 'e na vota, sento 'a voce ca mme dice
"Comm'è che allora nun capiste niente?
Io te vulevo tantu bene, cride a me!"
E i' pure - lle risponno - "Io te vulevo bene a te,
pecché nun ce capèttemo, pecché?"
Cchiù tiempo passa e cchiù mme vène a mente,
ma 'o nomme...niente, nun mm''o pòzzo arricurdá.
Vita, vita sbagliata,
ch'aggiu perduto,
ch'aggiu lassato.
Ma che ce penzo a fá!
Va', trova mo addó' sta
chella felicitá
ca mme puteva accumpagná.
Serenatella a na cumpagna 'e scola
ca, mme ricordo, se chiammava "Giuventù"
Serenata Para Uma Companheira de Escola
Serenata para uma companheira de escola,
que se chamava...do nome não me lembro.
Demasiados anos passaram, o tempo voa
e agora são tantos que me canso a contar.
Mas, como se fosse ontem, parece-me que a vejo,
naquele banco, mesmo ao meu lado.
Serenata para uma companheira de escola
que, se a olhava. me fazia tremer.
Vida, vida falhada!
O que perdi,
o que deixei?
Mas não adianta pensar!
Vá, encontra onde está
aquela felicidade
que me podia acompanhar.
Quanto mais o tempo passa e mais eu penso
e, mais às vezes, ouço uma voz que me pergunta:
"Como foi que então, não compreendeste nada?
Eu te queria tanto bem, acredita!"
E também eu lhe respondo - "Eu te queria bem a ti,
Porque é que não nos compreendemos, porquê?"
Quanto mais o tempo passa e mais eu penso,
mas o nome não o posso recordar.
Vida, vida falhada!
O que perdi,
o que deixei?
Mas não adianta pensar!
Vá, encontra onde está
aquela felicidade
que me podia acompanhar.
Serenata para uma companheira de escola
que, me recordo, se chamava "Juventude"