Ünzile
Ünzile insan dölü
On kardeş beşi ölü
Büyüdükçe unufak
Ve gelir de görücü
İnci gibi dişi
Görücü bilir işi
Söğüdüm ağlar gider
Olur hatun kişi
Varmadan sekizine
Ergin oldu ünzile
Hem çocuk hem de kadın
Onikisinde ana
Bir gül gibi al ve narin
Bir su gibi saydam ve sakin
Susar kadın ünzile
Yağmuru kim döküyor
Ünzile kaç koyun ediyor
Dayaktan uslanalı
Hiçbirşey sormuyor
Korkar durur gitmez
Köyün en son çitine
İnanır o sınırda
Dünyanın bittiğine
Ünzile insan dölü
Bilinmezlere gebe
Sırların mihnetini
Yükleyip de beline
Varmadan sekizine
Ergin oldu ünzile
Hem çocuk hem de kadın
Onikisinde ana
Bir gül gibi al ve narin
Bir su gibi saydam ve sakin
Susar kadın ünzile
Ünzile
Ünzile, fruto da humanidade
Nove irmãos, cinco mortos
Crescendo, se desfaz
E vem o pretendente
Como pérola, é pura
O pretendente sabe o que faz
Falo e as amarras se vão
A mulher se torna um ser
Antes de completar oito
Ünzile já é adulta
Tanto criança quanto mulher
Com doze, já é mãe
Como uma rosa, bela e delicada
Como água, clara e serena
A mulher se cala, Ünzile
Quem está derramando a chuva?
Quantas ovelhas Ünzile tem?
Depois de apanhar, aprende
Não pergunta nada
Fica com medo, não vai embora
No último cercado da aldeia
Acredita que é ali
Que o mundo acaba
Ünzile, fruto da humanidade
Grávida do desconhecido
Suporta o peso da dor
Carregando nas costas
Antes de completar oito
Ünzile já é adulta
Tanto criança quanto mulher
Com doze, já é mãe
Como uma rosa, bela e delicada
Como água, clara e serena
A mulher se cala, Ünzile