Homi Homi
Nha disistência foi grandi na fome 47
Ki n pensa n ca ta bibu
Era kel tempo ki n pensa
Ma di trabesso n ka ta baba
N xinta n toca suba
Órdi Sábi é p'obidienti
Cabalo é Spora, mula é manduku
Labrada homi é homi
Manduku cego é fidjo sério
Si bu ka dam n ta bá di costa
Serom di nbongi é na nbuca
Era na tempo fomi 47
Na scritori Fernendi Sôsa
Toma senha salta kamba na Lantcha bá bapor
Mergudjadu fundo na puron di naviu negrero
Kambadu baxu lâ, rosto pâ sul
Homem Homem
Minha desistência foi grande na fome 47
Que não penso que estou vivo
Era aquele tempo que não pensava
Mas de atravessar não babo
Eu sinto, eu toco, subo
Ordem é para ser obediente
Cavalo é espora, mula é manduco
Lavrador homem é homem
Manduco cego é filho sério
Se você não der, vamos para a costa
Sarampo de bongi é na boca
Era no tempo da fome 47
Na escrivaninha Fernandes Sosa
Pegue a senha, pule a cerca na lancha para embarcar
Afundado no fundo do navio negreiro
Dobrado para baixo, rosto para o sul