395px

Vovô (1919 - 1989)

Florian Ast

Grossvater (1919 - 1989)

Är het sis Wärch so gmacht,
so dass keine drüber het glacht!
Siner Pfiife gschtopft u no mängisch
hei miner Ouge tropft.
Ja ig weiss no, ig ha ihm Ätte gseit,
doch das het eine verheit,
dä het ne üs gno u itz git's keis Umecho!
Schön isch's gsi, wo mi Grossvater u i,
no si zäme gsii uf dr'Aup,
ir Nächi vom Ämmithau.
Schön isch's gsi, wo mi Grossvater u i,
no si zäme gsii hie uf dr'Aup.
U we de d'Dischtle uf de Bärge hei blüeit,
de hei sini chranke Ouge glüeit.
Sis Läbe lang het är gluegt,
dass es sine Tier besser geit aus ihm!
Doch itz bliibt mim Ätte,
nume no es Bätte, doch itz bliibt mim Ätte
no es Bätte!
Schön isch's gsii uf dr'Aup, oh.
Schön isch's gsii uf dr'Aup, oh.
Schön isch's gsi, wo mi Grossvater u i,
no si zäme gsii hie uf dr'Aup.

Vovô (1919 - 1989)

Era um trabalho tão bem feito,
que ninguém podia reclamar!
Ele parava de tocar sua flauta e às vezes
minhas lágrimas caíam.
Sim, eu lembro, eu disse a ele,
mas isso foi um erro,
ele nos deixou e agora não tem mais retorno!
Foi bom quando meu vovô e eu,
estávamos juntos lá no campo,
na beira do rio.
Foi bom quando meu vovô e eu,
estávamos juntos aqui no campo.
E quando as flores brotaram nas montanhas,
elas brilhavam em seus olhos cansados.
Ele passou a vida inteira cuidando
para que seus animais vivessem melhor que ele!
Mas agora só resta a lembrança,
só um pedaço, mas agora só resta a lembrança
só um pedaço!
Foi bom lá no campo, oh.
Foi bom lá no campo, oh.
Foi bom quando meu vovô e eu,
estávamos juntos aqui no campo.

Composição: