Longobardia
Popolo nomade un tempo partì
Da terre lontane.. Dall'est fuggì
Fame e sete mossero allor
Gli stanchi passi che il fiume guidò
Dal nord al nero mar
Nobili sicuri non posson star
L'orda in pannonia sarà
Guerriero Langbart nuova vita vedrà
Giulie le Alpi varcate ormai
Di vino l'animo si sazierà
Storie e leggende il popolo avrà
Del lungo cammino che qui finirà
Sulle colline apparirà
Si staglia il profilo... Guerriero Langbart
Lancia e scudo in man
Barba lunga... Guerriero Langbart
Nulla da perdere ha
Odor di conquista... Nuova terra sarà
Verso l'ignoto guarderà
Corno risuona nell'immensità
Incrocio di genti...
Senza via...
Longobardìa
Longobardia
Povo nômade, um dia partiu
De terras distantes... Do leste fugiu
Fome e sede moveram então
Os passos cansados que o rio guiou
Do norte ao mar negro
Nobres seguros não podem ficar
A horda na Panônia estará
O guerreiro Langbart nova vida verá
As Giulia já cruzaram os Alpes
De vinho a alma se saciará
Histórias e lendas o povo terá
Do longo caminho que aqui terminará
Sobre as colinas aparecerá
Se destaca o perfil... Guerreiro Langbart
Lança e escudo na mão
Barba longa... Guerreiro Langbart
Nada a perder tem
Cheiro de conquista... Nova terra será
Rumo ao desconhecido olhará
O corno ressoa na imensidão
Encontro de povos...
Sem caminho...
Longobardia