Doodgraverslied
Waar ik me vertoon zeg ik altijd maar dalijk
Pardon dat ik binnenkom, neem me niet kwalijk
Mijn arbeid is een der barmhartige werken
Want wat het je kost, dat zul je zelf niet meer merken
De laatste wens luidt vaak: Een dienst zonder loper
Men zegt bij zijn leven: Dat is stukken goedkoper
Ze bestaan het om ons, die ze schelden voor kraaien
Postuum nog eens effe een poot uit te draaien
De mensen zijn mij om het even
Een stakker of een deftige piet
Vergeten ze wel eens te leven
Maar mijn branche vergeten ze niet
Canção dos Coveiros
Onde eu apareço, sempre digo logo
Desculpa a invasão, não me leve a mal
Meu trabalho é uma das obras de misericórdia
Pois o que te custa, você mesmo não vai notar
O último desejo muitas vezes é: um serviço sem tapete
Dizem em vida: Isso sai bem mais em conta
Eles têm a cara de pau de nos chamar de corvos
Pós-morte, ainda vão querer nos passar a perna
As pessoas pra mim tanto faz
Um pobretão ou um cara de grife
Às vezes esquecem de viver
Mas meu ramo não esquecem, não