Parque Patricios (part. Ernesto Famá)
Mi viejo Parque Patricios
Querido rincón porteño
Barriada de mis ensueños
Refugio de mi niñez
El progreso te ha cambiado
Con su rara arquitectura
Llevándose la hermosura
Con tu bondad y sencillez
Cuantas noches de alegría
Al son de una serenata
En tus casitas de lata
Se vio encender el farol
Y al vibrar de las vigüelas
El taita de ronco acento
Hilvanaba su lamento
Sintiéndose trovador
Parque Patricios (part. Ernesto Famá)
Meu velho Parque Patricios
Querido cantinho portenho
Bairrinho dos meus sonhos
Refúgio da minha infância
O progresso te transformou
Com sua arquitetura estranha
Levando a beleza embora
Com sua bondade e simplicidade
Quantas noites de alegria
Ao som de uma serenata
Nas suas casinhas de lata
Se viu acender o lampião
E ao vibrar das violas
O velho de voz rouca
Entoava seu lamento
Sentindo-se trovador