Aphrodite
Sommigen zeggen dat liefde een leugen is
Dat Aphrodite niet uit de zee werd geboren
Sommigen zeggen dat haat de waarheid is
Jammer voor hen maar die zijn verloren
En ik weet niet goed bij wie ik hoor
Ik loop er maar wat tussendoor
Het is better dat ik mezelf niet zo goed ken
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent
Het kan zijn dat liefde een vermomming is
En dat alles een schaduw is
Van de werkelijkheid
Het kan zijn dat vriendschap een excuus is
Om jezelf niet te verliezen in eenzaamheid
En ik weet niet goed wat ik denken moet
Vrienden genoeg zelfs in overvloed
Ik zeg dit met een trillende stem
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent
In elke voorbijganger schuilt een vriend
Wanneer zijn wij zo vervreemd van elkaar
Is het de angst voor bezit of voor verlies
Misschien zijn we daarom wel zo bang voor elkaar
Ik zou kunnen zeggen dat ik alles heb
Ik zou kunnen zeggen dat ik niet verloren ben
Want weet je dat ik vertrouwen in je heb
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent
Je weet ik ben en man van weinig woorden
Als het gaat over het diepste van de ziel
Maar sinds de dag dat je mijn hart doorboorde
Viel die angst zo maar in het niet
En hier staan we dan aan de kust van de zee
Daar heb je het schip en het neemt ons mee
Misschien brengt het geluk
Misschien doet het pijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
En er geen middelen meer voor nodig zijn
Geen stof geen geest niets van het aardse bestaan
Maar voor eeuwig in het onbekende zijn opgegaan
Dan leven we voort als een oude legende
Waar 's avonds aan tafel van wordt verhaald
En ik hoop dat degene die de verteller is
Eindelijk ziet wie hij werkelijk is
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
Afrodite
Alguns dizem que o amor é uma mentira
Que Afrodite não nasceu do mar
Alguns dizem que o ódio é a verdade
Lamento por eles, mas estão perdidos
E eu não sei bem a quem pertenço
Só estou passando por aqui
É melhor que eu não me conheça tão bem
Agora que finalmente vejo quem você realmente é
Pode ser que o amor seja uma máscara
E que tudo seja uma sombra
Da realidade
Pode ser que a amizade seja uma desculpa
Para não se perder na solidão
E eu não sei bem o que pensar
Amigos de sobra, até em excesso
Eu digo isso com a voz tremendo
Agora que finalmente vejo quem você realmente é
Em cada transeunte há um amigo
Quando nos tornamos tão estranhos um para o outro
É medo de posse ou de perda
Talvez por isso tenhamos tanto medo um do outro
Eu poderia dizer que tenho tudo
Eu poderia dizer que não estou perdido
Porque você sabe que confio em você
Agora que finalmente vejo quem você realmente é
Você sabe que sou um homem de poucas palavras
Quando se trata do mais profundo da alma
Mas desde o dia em que você perfurou meu coração
Aquele medo simplesmente desapareceu
E aqui estamos nós na beira do mar
Ali está o barco e ele nos leva
Talvez traga felicidade
Talvez cause dor
Quando finalmente vemos quem realmente somos
Quando finalmente vemos quem realmente somos
E não precisamos mais de meios
Nada de matéria, nada de espírito, nada do mundo terreno
Mas para sempre nos perdemos no desconhecido
Então viveremos como uma antiga lenda
Sobre a qual se conta à mesa à noite
E eu espero que aquele que é o contador
Finalmente veja quem ele realmente é
Quando finalmente vemos quem realmente somos