De Beloning
Op straat blaffen honden
Voordat de avond valt
Ik heb honger en wordt dronken
In een onbekende stad
Dit café is dag en nacht open
Dat zegt naast mij een vrouw
Het verhaal van haar leven
Lijkt op dat van jou
Ze lijkt op jou
Hier spreekt de duivel van de drank
Neem haar mee naar het beloofde land
Huur een kamer met bloemen op behang
DON QUICHOTE WORDT DON JUAN
Ik stel voor te gaan eten
Hier ergens in Gent
We lopen over de kasseien
Laat mij vergeten wie ik ben
Over de stad hangt die donkere stilte
Die misschien wel bij ons past
En aan tafel zingt een zanger
Over een herinnering
Een herinnering
Later wordt er een open deur ingetrapt
De hotelkamer met bloemen op behang
De beloning voor een wanhopige man
DON QUICHOTE WORDT DON JUAN
DON QUICHOTE WORDT DON JUAN
De beloning voor een wanhopige man
Is dit de beloning voor een wanhopige man
A Recompensa
Na rua, cães latem
Antes que a noite caia
Estou com fome e ficando bêbado
Em uma cidade desconhecida
Este café está aberto dia e noite
Diz uma mulher ao meu lado
A história da vida dela
Se parece com a sua
Ela se parece com você
Aqui fala o diabo da bebida
Leve-a para a terra prometida
Alugue um quarto com flores na parede
DOM QUIXOTE VIRA DOM JUAN
Eu sugiro que a gente vá comer
Aqui em algum lugar em Gent
Caminhamos pelas pedras
Deixe-me esquecer quem eu sou
Sobre a cidade paira aquele silêncio sombrio
Que talvez combine com a gente
E à mesa, um cantor canta
Sobre uma lembrança
Uma lembrança
Mais tarde, uma porta aberta é chutada
O quarto de hotel com flores na parede
A recompensa para um homem desesperado
DOM QUIXOTE VIRA DOM JUAN
DOM QUIXOTE VIRA DOM JUAN
A recompensa para um homem desesperado
É essa a recompensa para um homem desesperado
Composição: Frank Boeijen