Schelpen In Het Zand
En de wind die waait
De gedachten weg
De schildpad drinkt de tranen
Van het land zo ver weg
Waar de vader is verdwenen
Achter de horizon
Als een zwaluw opgestegen
Hij met een glimlach vertrok
In de nacht verschijnt hij
De ogen open zo wijd
In de morgen verdwijnt hij
Met de stralen van de zon
Het is in mijn hart geschreven
Die lange laatste dag
Toen wij samen achterbleven
Als schelpen in het zand
De monnik spreekt zijn gebeden
Voor de rusteloze zielen
Die de hemel niet kan vinden
Door de wolken niet kan zien
Er zijn ontelbare vragen
Geschreven in de lucht
Als de wind gaat waaien
Komt het antwoord terug
Dat alles is beschreven
In het water in het vuur
Als de angst is verdwenen
In het laatste uur
Het is in mijn hart geschreven
Die lange laatste dag
Toen wij samen achterbleven
Als schelpen in het zand
Conchas na Areia
E o vento que sopra
Leva os pensamentos embora
A tartaruga bebe as lágrimas
Da terra tão distante
Onde o pai desapareceu
Atrás do horizonte
Como uma andorinha que voa
Ele partiu com um sorriso
Na noite ele aparece
Os olhos bem abertos
De manhã ele desaparece
Com os raios do sol
Está escrito no meu coração
Aquela longa última dia
Quando ficamos juntos
Como conchas na areia
O monge reza suas orações
Pelas almas inquietas
Que não conseguem encontrar o céu
Por não verem através das nuvens
Há incontáveis perguntas
Escritas no ar
Quando o vento começa a soprar
A resposta volta
Tudo está descrito
Na água e no fogo
Quando o medo desaparece
Na última hora
Está escrito no meu coração
Aquela longa última dia
Quando ficamos juntos
Como conchas na areia