Een Zomer Aan Het Eind Van de Twintigste Eeuw
Ik zwem door het water
Op een zondagmorgen
In een zomer aan het eind
Van de twintigste eeuw
Is er iemand die weten kan
Wat de tijd ons brengen zal
Is er iemand die weet
refr.:
Vannacht was alles zo helder
Vannacht ontdekten wij Amerika
De skyline van Manhatten
Het Mekka van het kapitaal
Met zakenlui op bedevaart
En hoeren op creditcard
En voor de vrouw een ansichtkaart
In een zomer aan het eind
Van de twintigste eeuw
Ik zwem door het water
Als door de tijd die vloeibaar lijkt
Een jongeman op het strand
Bouwt een stad van geel zand
Is er iemand die weten kan
Hoelang die stad bestaan zal
Is er iemand die weet
refr.
De stad die nooit slaapt
Jungle van beton en staal
Waar zonder geld geen geluk bestaat
Maar oh zo mooi zo verschrikkelijk onvermaakt
In een zomer aan het eind
Van de twintigste eeuw
In een zomer aan het eind
Van de twintigste eeuw
Um Verão no Fim do Século Vinte
Eu nado na água
Em uma manhã de domingo
Em um verão no fim
Do século vinte
Tem alguém que pode saber
O que o tempo nos trará
Tem alguém que sabe
refr.:
Essa noite tudo estava tão claro
Essa noite descobrimos a América
A skyline de Manhattan
O Mekka do capital
Com empresários em peregrinação
E garotas de programa no cartão de crédito
E para a mulher, um cartão postal
Em um verão no fim
Do século vinte
Eu nado na água
Como se o tempo fosse fluido
Um jovem na praia
Constrói uma cidade de areia amarela
Tem alguém que pode saber
Por quanto tempo essa cidade vai existir
Tem alguém que sabe
refr.
A cidade que nunca dorme
Selva de concreto e aço
Onde sem dinheiro não existe felicidade
Mas oh tão linda, tão terrivelmente inacabada
Em um verão no fim
Do século vinte
Em um verão no fim
Do século vinte