395px

Cidade em Revolta

Frank Boeijen

Stad In Opstand

Er klinkt muziek vanachter de barricaden
Terwijl de macht wanhopig vergadert
Alles is verduisterd
In de straten van de stad

En de middenstand blindeert haar etalages
Terwijl soldaat na soldaat zich verzamelt
In het donker aan de rand van de stad

Dit zijn de jaren tachtig
En niet op het plein
Van de Hemelse Vrede
En niet in Teheran of in Praag
Maar hier in Holland in een stad in
opstand

refr.:
Zingen duizend stemmen in koor
Het lied van de wanhoop
Slaan duizend stokken op een ritme
Een bevroren nacht door

Er vallen stenen uit de hemel
Op de schilden
Van de slaven van de macht

Je hoort gejuich en loeiende sirenes
En wie het nog niet heeft begrepen
Je vecht tegen je eigen leger

Dit zijn de jaren tachtig
En niet op het plein van de Hemelse Vrede
En niet in Santiago
Niet in Warschau
Maar hier in Holland
In een stad in opstand

refr.

En misschien wordt deze slag verloren
In een storm van bruut geweld
Maar geen enkel volk is ooit
overwonnen
Dat zich tot de laatste man verzet

Dit zijn de jaren tachtig
In een stad in opstand
Bestreden met traangas
Met het geweer in de aanslag

En het verstand op oneindig
Marionetten van het gezag
Tegen een weerloze vijand
In een stad in opstand

refr.

En misschien wordt deze slag verloren
In een storm van bruut geweld
Maar geen enkel volk is ooit
overwonnen
Dat zich tot de laatst man verzet
Tot de laatste man verzet

Cidade em Revolta

Rola música atrás das barricadas
Enquanto o poder se reúne em desespero
Tudo está escurecido
Nas ruas da cidade

E o comércio cega suas vitrines
Enquanto soldado após soldado se junta
No escuro à beira da cidade

Estes são os anos oitenta
E não na praça
Da Paz Celestial
E não em Teerã ou em Praga
Mas aqui na Holanda, em uma cidade em
revolta

refr.:
Mil vozes cantam em coro
A canção da desesperança
Mil bastões batem em um ritmo
Uma noite congelada

Pedras caem do céu
Sobre os escudos
Dos escravos do poder

Você ouve gritos e sirenes uivantes
E quem ainda não entendeu
Está lutando contra seu próprio exército

Estes são os anos oitenta
E não na praça da Paz Celestial
E não em Santiago
Nem em Varsóvia
Mas aqui na Holanda
Em uma cidade em revolta

refr.

E talvez essa batalha seja perdida
Em uma tempestade de violência brutal
Mas nenhum povo jamais foi
vencido
Que se resiste até o último homem

Estes são os anos oitenta
Em uma cidade em revolta
Combatendo com gás lacrimogêneo
Com a arma em punho

E a razão em modo infinito
Marionetes da autoridade
Contra um inimigo indefeso
Em uma cidade em revolta

refr.

E talvez essa batalha seja perdida
Em uma tempestade de violência brutal
Mas nenhum povo jamais foi
vencido
Que se resiste até o último homem
Até o último homem resiste