Foliada
Dinme que me hei de perdere,
por non calarlle a ninguén,
e o estar calado acabouse,
¡xa tempo lle era tamén!
Non quero berzas con unto,
nin nabizas con aceite,
nin quero muxi-la vaca,
e que outros beban o leite.
Un gato cun empresario
caíron xuntos nun pozo,
e como os dous tiñan uñas,
rabuñaronse o pescozo.
A educación vai pra adiante,
chega pra todos igoal.
Os nenos do campo dinlles:
¡Viva o traballo manual!
Os caciques ben prometen,
moito prometen e ben.
Con palabras de caciques,
a xente non se mantén.
Deixais que entre a craridade,
abride porta e balcón.
Acaba-la nosa noite,
e cousa de todos nós.
Pra gobernare iste mundo
fai falla moito carballo,
e nesta terra galega,
hai carballeiras a esgallo.
Eu que fun polo mundo a traballare,
eu diñeiro non trouxen, si un cantare,
un cantare que dice: "Non teñas medo,
desfagasola noite, que o día ven cedo".
Foliada
Dizem que vou me perder,
por não calar pra ninguém,
e o estar calado acabou-se,
já fazia tempo também!
Não quero couve com banha,
nem nabo com azeite,
nem quero ordenhar a vaca,
e que outros bebam o leite.
Um gato com um empresário
caiu junto num poço,
e como os dois tinham unhas,
se arranharam no pescoço.
A educação vai pra frente,
chega pra todos igual.
As crianças do campo dizem:
Viva o trabalho manual!
Os chefes bem prometem,
muito prometem e bem.
Com palavras de chefes,
a gente não se mantém.
Deixem que entre a caridade,
abram porta e balcão.
Acaba a nossa noite,
e é coisa de todos nós.
Pra governar este mundo
faz falta muito carvalho,
e nesta terra galega,
há carvalhais a esmo.
Eu que fui pelo mundo a trabalhar,
eu dinheiro não trouxe, só um cantar,
um cantar que diz: "Não tenhas medo,
dissipa a noite, que o dia vem cedo".