O vira vira
Veño da tera de ouro,
veño da terra dourada,
veño da terra dos homes
pero non veño casada.
Adiós, rapaciña, adios;
eu para tí xa non era
anque mais altos navíos
navegan con menos vela.
E vira e vira,
senón viro eu;
teu pai é meu sogro,
teu amor son eu.
Eu caseime por un ano
por saber que vida era;
agora o ano acabouse,
solteiriña ¡quen me dera!
Dices que te vas, te vas;
xa te podes ir indo;
se te foras hai un ano,
xa me tiñas esquecido.
O vira vira
Venho da terra de ouro,
venho da terra dourada,
venho da terra dos homens
mas não venho casada.
Adeus, menininha, adeus;
eu pra você já não era
mesmo que navios maiores
naveguem com menos vela.
E vira e vira,
se não eu viro;
teu pai é meu sogro,
teu amor sou eu.
Eu casei por um ano
pra saber como era a vida;
agora o ano acabou,
solteirinha, quem me dera!
Dizes que vai, vai;
já pode ir embora;
se você tivesse ido há um ano,
já teria me esquecido.