Het walsje van toen
Het is een walsje van toen, wie het wil mag het hebben
't Was ooit eens voor iemand die veel om me gaf, maar da's heel lang geleden
Het is een walsje van toen, wie het wil mag het zingen
't Ging ooit over dingen als liefde en trouw da's dus heel lang geleden
Want ik was net eenentwintig en zij was pas achtien
En ze reed op een brommer en daar was ik jaloers op
Maar ik had nog wat spaargeld en toen kocht ik d'r ook een
Nou we bromfietsten samen wat af in de tijd dat ze veel om me gaf
Maar voor geluk krijg je altijd weer straf
Het is een walsje van toen, dat ik schreef in de dagen
Dat de tijd zonder vragen en zorgen verstreek, maar da's heel lang geleden
Het is een walsje van niks, maar 't was iets van ons samen
Als een hart met 2 namen in een boomstam gekerfd wat we trouwens nooit deden
Want zij zei een boom is zo kwetsbaar en ik vond dat met haar
Maar ze bleef me verbazen als we soms als twee dwazen
In het kralingse bos over fietspaden scheurden
En zij gaf dan altijd vol gas, alsof dat zo milieubewust was
Maar ik zei niks, dat kwam niet te pas
Het is een walsje van niks, 't is een stukje van vroeger
't Is een blad uit een boek waar ik nooit meer in kijk
't Is al zolang geleden
Het is een walsje van niks, wie het wil mag het zingen
't Ging ooit over dingen als eeuwige trouw maar da's heel lang geleden nou
A Valsa de Antigamente
É uma valsa de antigamente, quem quiser pode ter
Foi um dia pra alguém que muito me amou, mas isso foi há muito tempo
É uma valsa de antigamente, quem quiser pode cantar
Falava sobre coisas como amor e lealdade, mas isso foi há muito tempo
Porque eu tinha apenas vinte e um e ela tinha apenas dezoito
E ela andava de motinho e eu morria de inveja
Mas eu tinha um pouco de grana guardada e comprei uma pra ela também
Então a gente andava de motinho juntos na época em que ela se importava muito comigo
Mas pra ser feliz sempre tem um preço
É uma valsa de antigamente, que escrevi nos dias
Em que o tempo passava sem perguntas e preocupações, mas isso foi há muito tempo
É uma valsa de nada, mas era algo nosso juntos
Como um coração com dois nomes entalhados em um tronco, que aliás nunca fizemos
Porque ela dizia que uma árvore é tão frágil e eu concordava com ela
Mas ela sempre me surpreendia quando às vezes, como dois bobos
Acelerávamos pelas ciclovias no parque Kralingen
E ela sempre ia com tudo, como se isso fosse tão ecológico
Mas eu não disse nada, não era a hora
É uma valsa de nada, é um pedaço do passado
É uma página de um livro que nunca mais vou abrir
Já faz tanto tempo
É uma valsa de nada, quem quiser pode cantar
Falava sobre coisas como fidelidade eterna, mas isso foi há muito tempo.