Nun m'avevo annamurà
Quann' 'a sera saglio 'ncopp' a casa toja
parli poco e poi ti chiudi nella stanza a chiave,
e succede n'ata sera comm' a sempe
che nun può manc' cenà pensann' a chella llà.
Ma pecchè me dici sempe è colpa mia
che 'e st'ammore le capit' ce ne sta nà poc',
pecchè saje che 'o sto spartenn' a tutte 'e doje,
ma nun saje ca cerc' a chell' comm'io cerc' a tte'.
Forse doje vote nun m'avevo annammurà
tenenn' già n'ammore che era crescer'.
Forse doje vote 'o core nun può regalà,
doje vote nun succer' si pure par' 'o ver'
ca sto spartenn' 'o bene pe mità.
Forse doje vote nun m'avevo annammurà,
si trov' 'a forza è meglio a me lassà.
Quann' a 'ncontr' miez'e scale all'improvviso
nun sagliess' 'o quinto piano pe venì addò tte',
ma si sceng' 'a copp' nun a rong' rett'
era meglio si cu tte' nun stev' 'e cas' ccà.
Forse doje vote nun m'avevo annammurà
Nunca deveria ter me apaixonado
Quando a noite chega em cima da sua casa
você fala pouco e depois se tranca no quarto,
e acontece mais uma noite como sempre
que não consegue nem jantar pensando naquela lá.
Mas por que você sempre diz que a culpa é minha
que desse amor que nos pegou tem um pouco,
mas você sabe que eu tô dividindo entre as duas,
mas não sabe que eu busco aquela como eu busco você.
Talvez duas vezes eu nunca deveria ter me apaixonado
já tendo um amor que estava crescendo.
Talvez duas vezes o coração não pode dar de presente,
duas vezes não acontece se parece que é verdade
que tô dividindo o bem pela metade.
Talvez duas vezes eu nunca deveria ter me apaixonado,
se encontrar a força é melhor eu te deixar.
Quando te encontro no meio da escada de repente
não subo até o quinto andar pra vir até você,
mas se desço a escada não é pra ficar aqui
era melhor se com você eu não estivesse aqui.
Talvez duas vezes eu nunca deveria ter me apaixonado.