395px

Nie wierzyć nie mam sił

Gorniak Edyta

Mówiłeś to cud – ogień i lód
Wcale się nie bałam
Miałam serce bez DNA
Niewinny był świat
A ja zwariowałam

Jak sen zwiodłeś mnie
Tak delikatnie, jak sen

I tylko moje serce wie
Jak bardzo chce uwolnić się
Nie rozumiem, gdy kłamiesz co noc
A ja znów rozgrzeszam Cię
To nienormalne jest
W ramionach trzymasz mnie
Parę kłamstw mówisz mi
Choć bardzo chciałabym
Nie wierzyć nie mam sił

Zrobiłeś to znów
Teraz kłamiesz jak z nut
Na wszystko masz odpowiedź
Słowa ostre jak nóż kroją serce na pół
A ja nic nie czuję!!

Mój sen zwodził mnie –
Prowadził w ogień, jak ćmę!

I tylko moje serce wie
Jak bardzo chce uwolnić się
Nie rozumiem, gdy kłamiesz co noc
A ja znów rozgrzeszam Cię
To nienormalne jest
W ramionach trzymasz mnie
Parę kłamstw mówisz mi
Choć bardzo chciałabym
Nie wierzyć nie mam sił

Nie umiem bronić się
Uwolnij mnie

Composição: