395px

O Mar

Gossos

El Mar

Deu ser nit a Laaragi
i, com aquí, els estels han sortit del seu niu.
Vaig venir en vaixell
escortat per les ones del mar.
Quan jo era petit somiava que un dia
seria el teu marit,
però la sort se m´acaba
i no sé si podré tornar mai.

Vull tornar a Marraquesh,
galopar cap al Sud
i tornar-me a banyar al teu mar.
No tinc cap més desig,
vull tenir feina i sostre
segurament tu ja ho tens.
Allà d´on vinc la misèria
uneix el meu poble
i deshonra el nostre passat.
I ara a les portes d´Europa
el meu somni s´està acabant.

I ara el mar s´emporta el meu poble
quan de nit salpen les barques cap al Nord.

He vist morir els meus amics,
es jugaven la vida
per només un tros de pa.
Han deixat molt enrera
dones, fills i quimeres,
per llençar-se a les rutes del mar.
És molt trist esperar,
tots som fills del fracàs
d´un món només just per uns quants.
Potser Alà ens reserva
llarga vida després del final.
I ara el mar s´emporta el meu poble
quan de nit salpen les barques.
I ara el mar s´emporta el meu poble
cap al Nord.

I si un dia per força no puc tornar mai
els teus ulls no podré oblidar.
Ets la meva esperança
un camí que no té final.

I ara el mar s´emporta el meu poble
quan de nit salpen les barques.
Cap al Nord s´enfonsa el meu poble
quan de nit salpen les barques.
I ara el mar

O Mar

Deu ser noite em Laaragi
E, aqui, as estrelas saíram do seu ninho.
Vim de barco
Acompanhado pelas ondas do mar.
Quando eu era pequeno sonhava que um dia
Seria seu marido,
Mas a sorte está se esgotando
E não sei se poderei voltar algum dia.

Quero voltar a Marrakech,
Galope rumo ao Sul
E me banhar de novo no seu mar.
Não tenho mais desejos,
Quero ter trabalho e um teto
Provavelmente você já tem.
De onde venho a miséria
Une meu povo
E desonra nosso passado.
E agora, às portas da Europa
Meu sonho está se acabando.

E agora o mar leva meu povo
Quando à noite as barcas partem para o Norte.

Vi meus amigos morrerem,
Arriscavam a vida
Por apenas um pedaço de pão.
Deixaram para trás
Mulheres, filhos e quimeras,
Para se lançarem nas rotas do mar.
É muito triste esperar,
Todos somos filhos do fracasso
De um mundo justo apenas para alguns.
Talvez Alá nos reserve
Longa vida após o fim.
E agora o mar leva meu povo
Quando à noite as barcas partem.
E agora o mar leva meu povo
Para o Norte.

E se um dia, por força, eu não puder voltar nunca
Seus olhos não poderei esquecer.
Você é minha esperança
Um caminho que não tem fim.

E agora o mar leva meu povo
Quando à noite as barcas partem.
Para o Norte afunda meu povo
Quando à noite as barcas partem.
E agora o mar.

Composição: