Oxigen
M´agradaria trobarme dins l´aire,
que respires per un moment.
M´agradaria trapitja a terra,
en ferm i tu al meu costat.
El meu reflexe dins dels teus ulls
vuits com aparadors,
i el silenci ens trenca,
m´agradaria poder fer-ho millor,
i rebotu,
i no et trobu,
a prop.
Tu sempre has esperat
alguna senyal observan rera la finestra.
Yo no et puc ensenyar
els colors del mar al teu davan,
tens la porta oberta.
Vuldria dirte tantes coses,
pero per a mi mai tens un moment,
per segeixo els nostres somnis,
i a tu tes indiferent.
Tantes mentides i tantes histories,
i sembla que no saps qui soc,
i el silenci ens trenca
m´agradaria, ser molt millor,
i no et trobu,
en lloc.
Tu sempre has espertat,
alguna senyal observan rera la finestra.
Yo no et puc ensenyar,
els colors del mar al teu davan,
tens la porta oberta.
He recordat el vell far de 8 braços,
no vem dormir, vem parlar, fins veure el sol.
On puc trobar,
un nou camí,
fent els teus passos.
Vull un altre nit,
per poder dir tot el que sento.
Tu sempre has esperat,
alguna senyal observan rera la finestra.
Yo no et puc ensenyar,
els colors del mar al teu davan,
tens la porta oberta.
Oxigênio
Eu gostaria de me encontrar no ar,
que você respira por um momento.
Eu gostaria de pisar na terra,
com firmeza e você ao meu lado.
Meu reflexo nos seus olhos
vazios como vitrines,
e o silêncio nos quebra,
eu gostaria de poder fazer melhor,
e eu rebato,
e não te encontro,
por perto.
Você sempre esperou
algum sinal observando pela janela.
Eu não posso te mostrar
as cores do mar na sua frente,
tens a porta aberta.
Eu queria te dizer tantas coisas,
mas pra mim você nunca tem um momento,
perseguindo nossos sonhos,
e pra você é indiferente.
Tantas mentiras e tantas histórias,
e parece que você não sabe quem sou,
e o silêncio nos quebra,
eu gostaria de ser muito melhor,
e não te encontro,
no lugar.
Você sempre esperou,
algum sinal observando pela janela.
Eu não posso te mostrar,
as cores do mar na sua frente,
tens a porta aberta.
Eu me lembrei do velho farol de 8 braços,
nós não dormimos, nós falamos, até ver o sol.
Onde posso encontrar,
um novo caminho,
fazendo seus passos.
Quero outra noite,
para poder dizer tudo o que sinto.
Você sempre esperou,
algum sinal observando pela janela.
Eu não posso te mostrar,
as cores do mar na sua frente,
tens a porta aberta.