Rodamom
Ve i ara se´n va,
no sap mai on despertarà.
Viu arreu i enlloc,
no ha tingut tanta sort com tu o com jo.
Dorm amb el cel com a sostre,
encén la Lluna quan té por.
Amb una manta de cartró
i com a coixí un graó,
ell sempre dorm així.
Tu i jo sabem que sense vestit
tant és el pobre com el ric,
els seus ulls et diran si esta content o trist.
Entre els gossos, espera els trossos
del que ens ha sobrat aquesta nit.
Si mai et perds,
busca pel barri vell, pregunta, sabran on és.
Deixa´l fer si creu que és un príncep de l´orient
si té una ampolla entre les mans,
rei serà d´aquí uns anys.
Dorm amb el cel com a sostre,
encén la Lluna quan té por.
Amb una manta de cartró
i com a coixí un graó,
ell sempre dorm així
Rodamom
Vai e agora se vai,
nunca sabe onde vai acordar.
Vive em todo lugar e em nenhum,
não teve tanta sorte como você ou eu.
Dorme com o céu como teto,
acende a Lua quando tem medo.
Com um papelão como coberta
e como travesseiro um degrau,
ele sempre dorme assim.
Você e eu sabemos que sem roupa
não importa se é pobre ou rico,
os olhos dele vão te dizer se está feliz ou triste.
Entre os cachorros, espera os pedaços
do que sobrou pra nós essa noite.
Se um dia você se perder,
procure pelo centro antigo, pergunte, vão saber onde está.
Deixa ele achar que é um príncipe do Oriente
se tiver uma garrafa nas mãos,
rei será daqui a alguns anos.
Dorme com o céu como teto,
acende a Lua quando tem medo.
Com um papelão como coberta
e como travesseiro um degrau,
ele sempre dorme assim.