395px

Ambas as páginas agora

Hakan Hellstrom

Båda Sidor Nu

Jag steg uppför med skjutna vingar genom glass-slott i aprilskyar
och fjädergrottor överallt, har sett de bästa moln.
Men nu skymmer de solen, de regnar och snöar på varenda en
och allt jag borde ha gjort men moln kom ivägen.

Jag har sett på moln från båda sidor nu,
från in och ut och ändå ser jag nu bara molnillusioner
och nu minns jag har aldrig förstått mig på moln, inte det minsta.

Kom sommarnätter under stjärnor kom, med ensamheter dagen om
och om du behöver den finns aldrig gryningen har sett hur kärlek vunnit.
Försvunnit och förlorat, och du lämnar de skrattande när du gått
och om du brydde dig säg inte till mig ge inte bort dig själv.

Jag har sett kärlek från båda sidor nu,
från och ge och ta och ändå ser jag bara kärleksillusioner
och nu minns jag jag förstår inte kärlek, inte det minsta.

Och jag skulle ha ringt dig ikväll men handen fastnade framför mig,
och jag skulle sagt; "jag älskar dig" men stolthet kom i vägen.
Och du eller jag vem är konstigast, är det bara jag som förändrats
ja nåt är borta men nåt hittas, varje dag.

Jag har sett livet från båda sidor nu,
från upp och ner och ändå ser jag bara livsillusioner
och nu minns jag jag förstår inte livet, inte det minsta.

Har sett allt från båda sidor nu,
från in och ut och ändå ser jag nu bara illusioner.

Ambas as páginas agora

Eu passo com asas tiradas pelos castelos de sorvete em abril céus
e cavernas da primavera em toda parte, vimos as melhores nuvens.
Agora, no entanto, obscurece o sol, as chuvas e neves em cada um
e tudo que eu deveria ter feito, mas as nuvens ficam no caminho.

Eu olhei nuvens agora de ambos os lados,
a partir de dentro e fora, eu vejo apenas ilusões nuvens
e agora lembro que eu nunca entendi-me em uma nuvem, não, no mínimo.

Noites de verão vêm sob as estrelas vieram, com unidades individuais de dias
e se você precisar dele nunca é madrugada vi o amor desapareceu.
Implementado ganhou e perdeu, e deixar o riso quando você vai
e se você se importasse por favor não me diga, não se dá.

Eu vi o amor de ambos os lados agora,
do dar e receber, e ainda assim, eu adoro ilusões
e agora eu lembro que eu não amo, não, no mínimo.

E eu teria chamado você esta noite, mas sua mão ficou presa na minha frente;
e eu teria dito: "Eu te amo", mas tenho orgulho no caminho.
E eu ou você que é o mais estranho, é só comigo que mudou
sim algo se foi, mas algo for encontrado, a cada dia.

Eu vi a vida de ambos os lados agora,
a partir de cima e para baixo e ainda assim só vejo ilusões da vida
e agora eu lembro que eu não entendo a vida, não, no mínimo.

Eu vi tudo de ambos os lados agora,
a partir de dentro e fora, eu vejo apenas ilusões.

Composição: